Zbawiciel Nereditsa – Nikolai Roerich

Zbawiciel Nereditsa   Nikolai Roerich

Starożytni architekci umiejętnie wybrali miejsce, wznosząc budynek i cały zespół w harmonii z naturą. Podporządkowali formy konstrukcji jednemu prawu – pięknu: „I stworzył wysokość, tak jak miara i piękno pokażą”. Takie idealne miejsce na wzgórzu Nereditsa, na prawym brzegu Wołchowa, w pobliżu Osady, wiejskiej rezydencji książąt nowogrodzkich, zostało wybrane na Zbawiciela.

Kronikarz donosi o budowie kościoła w 1198 r.: „Tego samego lata wielki książę Jarosław, syn Wołodymyra, wnuk Mścisławia, wyłożył kościół w Kamyanie, w imię Świętej Przemienienia Zbawiciela w Nowogrodzie na górze, i przezwisko Nereditsa”.

W następnym roku, w 1199 roku, mistrzowie Nowogrodu ozdobili świątynię freskami. Kilka wieków później, w XIX wieku, te malowidła ścienne przyniosły pomnik światowej sławie. Według ekspertów, starożytne obrazy Nereditsa były największym średniowiecznym zespołem nie tylko w Rosji, ale na Zachodzie.

Niestety, zginęli podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, mniej niż 15 procent murali przetrwało. Umieszczone na 9 poziomach freski całkowicie zakrywały kopułę, łuki, ściany i filary świątyni. Do dziś zachowały się tylko nieznaczne fragmenty tego wspaniałego zespołu: wizerunki świętych żon są zachowane w diakonii kościoła; Obrazy ołtarzowe przypadkowo przetrwały obrazy świętych Piotra z Aleksandrii i Proroka Eliasza, niektóre z postaci świętych, okaleczonych fragmentami muszli.

Cudem uniknął całkowitego zniszczenia i monumentalnej kompozycji „Chrzest”, napisanej na południowej ścianie kościoła. Decyzją UNESCO w 1992 r. Kościół Zbawiciela na Nereditsa został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa jako najcenniejszy zabytek historyczny i kulturowy.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)