Archeolodzy – Giorgio de Chirico

Archeolodzy   Giorgio de Chirico

Mir de Chirico jest nieruchomy, nasycony pustkami i postaciami bez twarzy. To świat marzeń. Ludzie zastępowani są przez niejasne, niejasne sylwetki.

Co więcej, gdzieś od 1914 r. Żyjący ludzie stopniowo opuszczają ten świat i zastępują go manekiny. Ma to swój własny pomysł – w ten sposób artysta podkreśla, że ​​człowiek wylewa zabawkę w ręce ślepego kamienia, niezdolny samodzielnie decydować o swoim przeznaczeniu. Początkowo jego manekiny de Chirico przedstawiają głównie stojących; później je posadziłem – jak na płótnie „Prawdziwi małżonkowie”.

Upływa więcej czasu, a manekiny zmieniają swój wygląd – pozostając bez twarzy, zarastają naturalistycznymi elementami lub okazują się być wypełnione tajemniczymi przedmiotami – jako przykład podajemy pracę „Archeolodzy”. Na obrazie „Archeolog w świątyni” ok. Ramiona manekina z 1927 roku, delikatnie przytulające zebrane przedmioty, ostro kontrastują z głową pozbawioną jakichkolwiek indywidualnych cech.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)