Wieczorny pająk obiecuje nadzieję – Salvador Dali

Wieczorny pająk obiecuje nadzieję   Salvador Dali

Apokaliptyczna równina, charakterystyczne tło wielu obrazów Salvadora Dali, jest wypełniona mnóstwem przedmiotów, z których każdy jest wypełniony własnym znaczeniem, a kombinacje tych elementów otwierają nowe możliwości interpretacji obrazów.

W lewej części obrazu widz widzi ujście armaty, z której biały topiący się rozlewa się na ziemię, a koń z uśmiechniętą głową czaszki wpada w niebo. Beczka pistoletu podpiera kulę kuli. Biała masa, sięgająca ziemi, jest kręta lejkiem tornada, a w niej odgadywane są kontury bogini zwycięstwa Nike – ale tylko z jednym skrzydłem.

Reszta stopionego materiału rozlewa się po ziemi z fantazyjnymi płatkami, w których, jeśli jest to pożądane, można zobaczyć kontury samolotu dwupłatowego. Na horyzoncie widać dwie oświetlone słońcem ludzkie postacie, niejasne i prześledzone dość schematycznie. Po prawej stronie płótna wyschnięte drzewo wyrasta z zamkniętej w kwiatach granicy.

Postać muzyka wisi na gałęziach: bezpostaciowa, zdeformowana.

W rękach jego wiolonczeli, również miękki, jakby wosk, spuchnięty przez silne ciepło. Muzyk ma kobiece piersi. Dwa zbiorniki z atramentem są wciskane w jego ciało z góry. Mrówki pełzają po ich twarzach, a na jego policzku siedzi duży pająk-haymaker.

W lewym dolnym rogu zdjęcia anioł o drobnych, prymitywnych skrzydłach wskazuje palcem na postać wiolonczelisty, zasłaniając oczy drugą ręką, jakby zawstydzony lub przerażony.

Początkowo obraz nosił nazwę „Miękka wiolonczela, pająk i wielki masturbator”, ale później został przemianowany przez autora na „Wieczorny pająk nadziei”. Ta nazwa niesie w sobie ślad francuskiej wiary. Mówi, że pająk widziany wieczorem zapowiada pomyślny dzień.

Obraz pochodzi z lat 1939-1940, a wszystkie te niepokojące obrazy w taki czy inny sposób zawierają odniesienia do wydarzeń II wojny światowej.

Tak więc koń, uciekając z ujścia pistoletu, może być utożsamiany z jeźdźcem Apokalipsy. Jednoskrzydłowy Nika, prawie bezskrzydły amorek, ukrywający twarz – wszystko to wskazuje na przyszłe katastrofy. Pająk oświetlony przez słońce obiecuje szczęśliwy rezultat, ale ogólna atmosfera obrazu oddaje nastrój tamtych czasów: wahania od rozpaczy do nadziei.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)