Portret Miki Morozowa – Valentin Serov

Portret Miki Morozowa   Valentin Serov

Zasadniczo V. A. Serow zawsze tworzył prawdziwe, „żywe” portrety, które przekazują otwartą emocję, która nie jest tak łatwa do zauważenia, a tym bardziej do ucieleśnienia w linii i kolorze. Portret Miki Morozowa, napisany przez V. A. Serowa w 1901 r., Można odnieść do liczby takich prac.

Obraz okazał się miły, szczery. Sam Micheasz wyszedł z bajki, wspominając dobrego małego księcia. Bliskie, niezwykle uważne spojrzenie Micaha zdradza jego zainteresowanie czymś.

Jasna postać chłopca w białym garniturze wydaje się być pijana dzięki usprawnionej refleksji.

Portret Mikey przypomina obraz w pośpiechu. Wszystko to tworzy efekt plenerowej pracy. Ciemne oczy chłopca patrzą w przyszłość i wyrażają najwyższe zaangażowanie i zainteresowanie czymś.

Micheasz nie tylko uważnie coś rozważa, cała jego istota odzwierciedla niespodziankę, teraźniejszość i takie szczere.

Płótno charakteryzuje się szczególnym impresjonistycznym nastrojem, dynamiką doświadczenia, dynamiką uczuć. Przyczynia się to do zarysowania charakteru uderzenia, jego porywczości. Artysta był w stanie uchwycić minutę lub sekundę, która charakteryzuje zmiany w odczuciu bohatera płótna.

Jest dokładnie gotowy do skoku lub ostro, gwałtownie się odwrócić, spojrzeć na nas. Zjawisko to odróżnia ten obraz od tego, że nie jest już zamrożonym, nieruchomym, statycznym obrazem, ale niezależnie istniejącym, oddychającym płótnem.

Artysta zbudował niezbędne kontrasty, aby nasza uwaga skupiona była bezpośrednio na mojej twarzy. Jesteśmy zdecydowanie emocjonalnie zarażeni tym stanem chłopca. Wszystko inne na obrazie staje się mniej znaczące, celowo zasłonięte przez autora, przechodzi w obszar nasyconego kontrastu.

Ogólne tło kolorystyczne płótna jest ograniczone, wyciszone. Wszystko ma na celu nie tylko podkreślenie portretu, ale także nadanie bardziej artystycznego wyrazu. Podstawowy plan wydaje się zamazany, wygładzony.

Portret jest nasycony światłem i powietrzem. Jest to nowy obraz realistyczny, zbudowany na głównych liniach sztuki impresjonistycznej z pragnieniem przekazania uczucia, które byłoby odczuwane żywo i żywo.

Artyście udało się uchwycić moment, zauważyć i naprawdę przekazać zmianę stanu umysłu, spróbować zatrzymać czas i przenieść moment do wiecznej przestrzeni. Szczególnie cenny jest fakt, że ten moment jest wyjątkowy, nieodwołalny. Dlatego uchwycenie piękna chwili jest niezwykle trudne, a nawet trudniejsze do przekazania tego lub tego zjawiska, tak precyzyjnie i poprawnie, jak to możliwe. Wymaga to więcej niż portretowego podobieństwa lub mistrzowskiego powtórzenia obrazów rzeczywistości.

Do tego potrzebujesz wrażliwego serca artysty, jego cienkiej, wrażliwej duszy. Prawdziwy artysta musi być silną i piękną duszą, aby poczuć i przekazać piękno życia.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)