Portret S. M. Dragomirova – Valentin Serov

Portret S. M. Dragomirova   Valentin Serov

C Sophia Dragomirova Serov spotkała się w warsztacie Repin, jak napisała do I. Grabar: „Pamiętam, że przyjechałem raz w październiku 1889 r. Na sesję do Repin… Znalazłem tam nieznanego dżentelmena, którego przedstawiłem Repin. i patrząc na mnie pod brwiami, powiedział coś do Repina, ten ostatni zwrócił się do mnie i poprosił Serowa, by pomalował mi także portret.

Pracował nad tym cały czas, pozostając w Petersburgu. … Walentyn Aleksandrowicz pojechał do Moskwy, nie kończąc mojego portretu i przekazując go mi, Repin wykonał kilka uderzeń w garnitur i akcesoria, nie dotykając twarzy. Sądzę, że są łatwe do rozpoznania, ale o ile pamiętam, tylko koszula została do nich dodana. „Kiedy młody Walentyn Aleksandrowicz Serow namalował ten portret, był już autorem” Dziewczyn z brzoskwiniami „i” Słonecznych dziewczyn „, które go wychwalały.

Głęboki psychologizm i duchowość obrazu, świeżość kolorów, harmonia kombinacji kolorystycznych, wyrafinowanie malarstwa charakteryzują także portret Sofii Michajłowej Dragomirowej, córki dowódcy kijowskiej dzielnicy wojskowej, generała M. I. Dragomirowej. Osiemnastoletnia dziewczyna została jednocześnie napisana w pracowni I. E. Repina w Petersburgu przez dwóch wielkich artystów – samego Repina i jego utalentowanego studenta Serowa. Praca tego ostatniego spowodowała nieporozumienie między nimi, choć nie miało to poważnych konsekwencji.

Serow udał się do Moskwy bez dokończenia portretu. Repin, przenosząc swoją pracę do Dragomirova, aby nadać jej wygląd, „wykonałem kilka uderzeń w garnitur i akcesoria, nie dotykając twarzy”. Ta interwencja rozgniewała Serowa i wysłał ostry list do nauczyciela, który na chwilę zaciemnił ich związek. W domu Dragomirovów oba portrety, Serovskiy i Repinskii, wisiały w pobliżu.

Na początku lat 90-tych XIX wieku goście domu generała najpierw poprosili o pokazanie portretu słynnego pędzla Repina, który ich zachwycił.

W tym samym portovskim portrecie byli obojętnie spoglądani i tylko z grzeczności byli zainteresowani imieniem autora. Czas mijał, a goście gościnnego domu pytali już: „Czy to prawda, że ​​Serov ma piękny portret Zofii Michajłownej?” I dopiero wtedy zwróciłem uwagę na drugi portret: „A to czyja praca?” Portret Serowa był przez długi czas w kolekcji Dragomirovów w Petersburgu i Kijowie, a następnie stał się własnością przyjaciółki Zwiiatki Ratkowej-Rozhnovy, Sofii Michajłownej. Następnie przybył do Państwowej Galerii Trietiakowskiej, skąd w 1927 r. Departament Muzeów Glavnauki Ludowego Komisariatu Edukacji RFSRR został przeniesiony do Muzeum Kazańskiego.

Repinsky portret Dragomirova znajduje się w Państwowym Muzeum Rosyjskim.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)