Dorastanie Matki Bożej – Francisco de Zurbaran

Dorastanie Matki Bożej   Francisco de Zurbaran

Wśród wybitnych malarzy XVII wieku Francisco de Zurbaranu należy do pierwszych miejsc. To wyjątkowy artysta, głęboko oryginalny, którego dzieło jest sprzymierzone z Hiszpanią.

Zurbaran nigdy nie studiował we Włoszech, jak Ribera; nie miał szczęścia, jak Velasquez, mieć uczonego mentora, żyć w stolicy, podróżować i komunikować się z wybitnymi ludźmi naszych czasów. Urodzony w Fuente de Cantos, małym miasteczku w Estremadurze, Zurbaran pracował prawie całe życie w Sewilli, głównym centrum hiszpańskiej kultury. Klientami mistrza były głównie klasztory i bractwa religijne.

Na jego gusta artystyczne wpłynęła hiszpańska sztuka średniowieczna, obrazy i ryciny zagranicznych mistrzów, które widział u miejscowych kolekcjonerów. Bezpośredni nauczyciel Zurbarana był rzemieślnikiem, który malował rzeźby – to nie przypadek, że w pracach malarza odczuwa się echa drewnianych tworzyw sztucznych. Ogólnie, obrazy Zurbaran różnią się monumentalnością, mierzonym rytmem kompozycyjnym, pięknem i dźwięcznością koloru.

Mówiąc o wydarzeniach biblijnych, Zurbaran stara się być wiarygodnie przekonujący i czerpać inspirację z otaczającego życia. Obrazy jego często portretów, materialność listu, plastyczna moc malarstwa podkreślają istotną konkretność sceny.

Temat młodzieży Matki Bożej, szeroko dyskutowany przez teologów w XVII wieku, ukazał się artyście pod koniec lat dwudziestych XVII wieku. W różnych okresach decyzja jej Zurbaran nabierała różnych odcieni. Zatem interpretacja obrazu późnych lat 20. z katedry w Jerez jest najbardziej gatunkiem.

Przypomina szkic napisany z życia. Praca z początku lat 30-tych z Metropolitan Museum w Nowym Jorku wygląda bardziej uroczyste: Maryja Dziewica jest przedstawiana modląc się, w ekstatycznym stanie, z kwiatami w pobliżu; cała scena jest otoczona bujnymi draperiami.

Ermitaż „Adolescencja Matki Bożej” pochodzi z końca lat 1650-1660. To późny okres artysty. W swoich schyłkowych latach Zurbaran ponownie dąży do rozwiązania komorowego, ale unika krajowego spadku tematu.

Dziewczyna jest pokazywana podczas modlitwy. Jej dziecinna twarz, wulgarna, okrągła, z szeroko rozwartymi oczami, urzeka dziecinną powagą i niezwykłą duchowością. Postać dziewczyny siedzącej na małym drewnianym krześle charakteryzuje się statuaryczną charakterystyką dzieł Zurbarana; jej sylwetka jest zwarta, szczegóły odzieży są podane przez duże niezróżnicowane masy, akcesoria są ograniczone do minimum.

Podobnie jak w malarstwie średniowiecznym lub w malowanej rzeźbie drewnianej, artysta wypełnia samolot jasnym, lokalnym kolorem, wybranym z wielkim smakiem i wyrafinowaniem. Na uwagę zasługuje brzeg sukienki o delikatnym, wdzięcznym wzorze. Mistrz monumentalnych form Zurbaran świetnie poradził sobie ze szczegółami wymagającymi precyzji biżuterii.

Liryczny „Adolescencja Matki Bożej”, przepojony nastrojem kontemplacyjnym, ukazuje kolejną stronę talentu artysty, znanego głównie jako twórca wspaniałych, majestatycznych płócien.

Obraz wszedł do Ermitażu w 1814 roku z kolekcji Kuzvelta w Amsterdamie.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)