Prorok Zachariasz, Ojciec Jana Chrzciciela (Fresco) – Michelangelo Buonarroti

Prorok Zachariasz, Ojciec Jana Chrzciciela (Fresco)   Michelangelo Buonarroti

Fresk Michelangelo Buonarroti przedstawiający proroka Zachariasza. Obraz sufitu Kaplicy Sykstyńskiej katedry św. Piotra. Zachariasz, hebrajski kapłan, prorok, ojciec Jana Chrzciciela. Święty prorok Zachariasz i święty prawy Elżbieta byli rodzicami świętego Proroka, Poprzednika i Chrzciciela Pana Jana. Pochodzili z rodziny Aarona: Święty Zachariasz, syn Barachii, był kapłanem w świątyni jerozolimskiej, a św.

Elżbieta była siostrą św. Anny, matki Najświętszej Matki Bożej.

Czas i miejsce narodzin proroka Zachariasza, przy braku precyzyjnych instrukcji w księgach Pisma Świętego, muszą być zadowalające jedynie bardziej lub mniej wiarygodnymi założeniami. Naukowcy zgadzają się, że prorok Zachariasz urodził się w Babilonie na krótko przed wydaniem dekretu Cyrusa i przybył do Jerozolimy w młodym wieku. Podobnie jak Jeremiasz i Ezechiel, prorok Zachariasz należał do rodziny kapłańskiej. Święty Cyryl Aleksandryjski nazywa Zachariasza „zstąpionym z krwi kapłańskiej, to znaczy z plemienia Lewiego”.

Księgi Pisma Świętego nie zawierają dokładnych i szczegółowych informacji o okolicznościach życia i pracy proroka Zachariasza. Z księgi jego imienia, jak również z ksiąg Ezdrasza i Nehemiasza, możliwe jest określenie z wystarczającą jasnością jedynie osobowości proroka i czasu jego życia i pracy. Pierwsze zapisane proroctwo Zachariasza pochodzi z drugiego roku Dariusa.

Początek proroczej działalności Zachariasza według Pisma Świętego jest dość dokładnie określony; w Piśmie Świętym nie ma absolutnie żadnej wskazówki na temat końca, ani o czasie śmierci proroka i miejscu jego pochówku. Celem i znaczeniem napisania Księgi Zachariasza jest intencja starotestamentowego proroka, aby zachęcić budowniczych świątyni i wszystkich Żydów w trudnym dla niego czasie do przywrócenia wspólnoty po niewoli; w tym samym czasie

Aby osiągnąć te cele, prorok Zachariasz przedstawia przyszłe Królestwo Mesjasza i, ogólnie, chwalebny los ludu Bożego, który przyszedł do skutku po długiej walce z pogaństwem, po wielokrotnych upadkach samego ludu wybranego; działania Opatrzności, prowadzące naród wybrany do zamierzonego celu, będą wyrażone w cudownej pomocy synom Izraela w walce z pogaństwem z jednej strony iw surowych karach za grzechy samych siebie z drugiej; ponadto poganie służą jako narzędzie w rękach Boga dla ukarania synów ludu Bożego, jak w dawnych czasach. Ostatnie z proroctw Zachariasza, mające wyraźne wskazanie czasu, odnosi się do dziewiątego miesiąca czwartego roku Dariusza.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)