Portret arcybiskupa S. Kulyabkiego – Alexey Antropov

Portret arcybiskupa S. Kulyabkiego   Alexey Antropov

Sylwester Kulyabka z nadwagą i opuchlizną jest przedstawiony w pełnej szacie biskupiej: w zbrodni, w kapturze, z laską i panagią. Na ciemnym tle – herb rodziny Kulyabok. Biskup Sylvester urodził się w mieście Lubny, w prowincji Połtawa, w rodzinie towarzysza bandy. W 1726 r. Ukończył kurs Akademii Teologicznej w Kijowie; w marcu 1727 r. został mnichem i wstąpił do bractwa klasztoru Kijów Mezhigorsk.

Wkrótce ojciec Sylwestra został przydzielony do służby w Akademii Kijowskiej, gdzie do 1745 r. Był nauczycielem, prefektem i rektorem.

W 1744 r. Został wezwany do Petersburga na kolejne kapłaństwo, gdzie pokazał się jako wybitny kaznodzieja i został do momentu otrzymania nowego powołania. 10 listopada 1745 r. Odbyła się jego konsekracja biskupia z wizytą w ambonie Kostroma. Diecezja Kostroma, Vladyka Sylvester rządziła przez pięć lat – do 27 lipca 1750 roku.

Prawy Wielebny miał wiele do zrobienia dla ulepszenia nowej diecezji; Szczególnie dbał o szkołę teologiczną otwartą w klasztorze Ipatiev w 1747 r., Która wkrótce przekształciła się w Seminarium Teologiczne w Kostromie. W ciągu ostatnich dziesięciu lat życia, do kwietnia 1761 r., Wladyka Sylwester w randze arcybiskupa rządziła w diecezji petersburskiej.

Prawie cały ten czas mieszkał w klasztorze Aleksandra Newskiego, w samotności i prostocie, bez żadnej pompy i luksusu. Według współczesnych Jego Łaska Sylwester był szczerze pobożny, ściśle przestrzegane obrzędy monastyczne, często pełniły służbę boską. Pozostawił po sobie wiele prac teologicznych, które następnie były przechowywane w formie ręcznej w Kijowskiej Akademii Teologicznej. Z natury swej służby na Synodzie A. P. Antropov napisał wielu wyższych duchownych. „Arcybiskup Sylvester Kulyabka” odnosi się do serii portretów przeora klasztoru Aleksandra Newskiego, wykonanego przez artystę w latach 1760-1770. W pracach Antropowa czuje się upodobanie do pewnego rodzaju dekoratyzmu, który łączy się ze starannym pisaniem szczegółów.

Wpłynęło to na tradycje sztuki ludowej i rzemiosła, a także ikonografia i rosyjska parsuna z XVII wieku. Przez całe swoje życie A. P. Antropov zajmował się nie tylko malarstwem, ale także ikonografią, która oczywiście pozostawiała ślad na jego portrecie.

Cała postać arcybiskupa i szczególnie błogosławieństwo są interpretowane ikonograficznie. Ale nadal jest to portret świecki, wykonany z wielką malarską umiejętnością. Syrop to znakomita orteza z wypukłym wzorem i frędzlami, która pokrywa tkaninę.

Pięknie brązowo-czerwony warkocz obszyty warkoczem i perłami. Portret wykonywany jest z wielką uwagą na wygląd modelu i przewyższa wiele innych antropicznych portretów przywódców kościelnych. Imponuje prawdziwą mocą naturalnego obrazu.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)