Portret Atamana F. I. Krasnoshchekova – Alexey Antropov

Portret Atamana F. I. Krasnoshchekova   Alexey Antropov

Portret Atamana F. I. Krasnoschczkowa został napisany oszczędnie i lapidalnie. Obraz zbudowany jest na dużych tomach, które są połączone z dekoracyjnym wzorem odzieży. W uogólnionej, płaskiej konstrukcji kompozycji i jasnej barwie pracy wpłynęły na nią tradycje pasterskie. F. I. Krasnoshchekov przedstawił raczej schematycznie. Kształt głowy jest prosty, uogólniony i mocno zarysowany linią.

Antropow daje upust swojej bogatej dekoracyjności i zakrywa ubrania atamana wspaniałym wzorem. Czyste farby palą się na szkarłatnym kaftanie, cieniowanym złotymi plamami.

Nie zawstydzony różnorodnością, artysta natychmiast przedstawia ciemnoniebieską szarozieloną szarfę. W rezultacie osiąga nieco szorstki, ale silny smak, który znajduje odzwierciedlenie w dziedzictwie starożytnego rosyjskiego malarstwa ikon. Jednocześnie, z całym schematem obrazu, przed nami jest żywy człowiek – starzejący się i nieco zwiotczały. Podczas wojny siedmioletniej z Prusami szczególnie wyróżniał się brygadier Ataman Fiodor Iwanowicz Krasnoshczkow. W 1761 r. Przybył do Petersburga, gdzie został na jakiś czas opóźniony.

Potem jego portret został namalowany. Ataman był świadkiem wstąpienia na tron ​​Piotra III, który natychmiast zawarł pokój z królem pruskim Fryderykiem II, w wyniku czego Rosja straciła wszystkie swoje korzyści kosztem ciężkich strat królewskiego pióra. Oczywiście, F. I. Krasnoshchekov, uczestnik działań wojennych przeciwko Prusom, w pełni przejął stronę Katarzyny II podczas zamachu pałacowego w 1762 r. i został zaproszony na uroczystości koronacyjne w Moskwie, po czym otrzymał najwyższe dowództwo szabli do gorliwej służby w obecnej wojnie.

Już w 1742 r. Ataman został przedstawiony miniaturowy portret cesarzowej Elizawety Petrownej, oprawiony w diamenty.

Z tym portretem, nieco powiększonym i podświetlonym, napisał go Anthropov, używając jasnoniebieskiego koloru wstążki do dekoracji. Niestandardowy portret wodza został oczywiście napisany z życia. Artysta odtwarza takie cechy wyglądu, które można naprawić tylko dzięki bezpośredniej obserwacji: zmarszczki na czole, zmarszczki pod oczami, gładki podwójny podbródek.

F. I. Krasnoshchekov – maszerujący wódz pułków kozackich, syn słynnego bohatera Dona, który przestraszył swoich wrogów swoją odwagą, „dzikim spojrzeniem” i twarzą pokrytą bliznami. F. I. Krasnoshchekov sam zasłynął ze swojej odwagi. Był członkiem wojny siedmioletniej, podczas której… uzbrojenie w jego kozaków „miało przeszkadzać wrogowi pod każdym względem”.

W bitwach Krasnosiczkow wykazał się odwagą, odwagą i nieustraszonością, otrzymał rangę brygady, a następnie głównego generała. Otrzymał nagrodę dla Kozaków – złoty medal z diamentami za noszenie na szyi. Chytry i inteligentny, wśród Kozaków, był znany jako czarownik. W ludziach o Krasnoshchekovie komponowano utwory, nazywając go „śmiałym jeźdźcem” i „wspaniałym bohaterem”.

Przedstawiony w kolorowej sukience wodza kozackiego na piersi – medal medalowy; według J. Shtelina Antropov napisał ten portret dla „hetmana” Razumowskiego.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)