Grinder – Kazimierz Malewicz

Grinder   Kazimierz Malewicz

Kubizm z jego rozkładem form. Futuryzm, głoszący prymat energii ruchu we współczesnym życiu. Łącząc zasady dwóch postępowych trendów w sztuce światowej, rosyjscy mistrzowie malarstwa stworzyli swój własny, oryginalny kierunek – kubofuturyzm. Dzieło K. Malewicza „Grinder” jest dziś klasycznym dziełem tego nowego „-izmu” XX wieku.

Druga, dodatkowa nazwa obrazu – „Zasada migotania”. Wydaje się, że daje wskazówkę, co artysta chciał osiągnąć i co chciał przekazać widzowi. W licznych powtórzeniach nieskończenie miażdżących twarzy, sylwetek i konturów, w stalowym kolorze z włączeniem rdzawo-pomarańczowych plam, rytmiczne migotanie sprytnego noża, ruchy stopy popychającej pedał i obroty osoby, która uważnie śledzi jego pracę, są niemal fizycznie odczuwalne.

Bez powtórzeń i przerywanych linii pokazywane są tylko tarcza szlifierska i koło, ale nawet one są przekazywane przez artystę w ruchu.

W przypadku stosu powtarzających się serii tematów trudno jest najpierw rozpoznać przestrzeń otaczającą młyn. Ale gdy patrzymy na oko zdalnie, coś przypomina krok – po prawej i balustradę z tralkami – po lewej stronie, która na pierwszy rzut oka wydawała się niezwiązana ze sobą szynami i wąskimi gardłami, otwiera się. Dla postaci osoby pracującej kontury stołu są koloru żółtego, a duży biały wazon na poręczy.

Obraz odpowiada duchowi epoki – jest naładowany pozytywnym nastrojem osiągnięć technicznych, wypełniony energią nieskończonego ruchu naprzód.

Napisane w 1912 roku dzieło zostało wysłane przez Malewicza na pierwszą wystawę rosyjską w 1920 roku. Tutaj obraz został kupiony przez amerykańskiego artystę i przewieziony do Stanów Zjednoczonych, gdzie obecnie się znajduje.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)