Czterdzieści na szubienicy – Peter Bruegel

Czterdzieści na szubienicy   Peter Bruegel

Czterdzieści na szubienicy – obraz Pietera Bruegela Starszego. Napisany w 1568 r. W oleju na drewnie. Przechowywane w Muzeum Hesji w Darmstadt.

Centralną część obrazu zajmują szubienice, na których siedzi czterdzieści. Ptak uosabia gadatliwość prowadzącą do oszczerstw i zdrady. Wizerunek chłopów tańczących pod szubienicą prawdopodobnie nawiązuje do flamandzkiego przysłowie „Drogi na szubienicę przechodzą przez wesołe trawniki”.

Obraz nawiązuje do późnego okresu twórczości Bruegla, napisanego przez niego na rok przed śmiercią.

Artysta bardzo docenił dzieło i przekazał je swojej żonie, Masonowi Cookowi. Na tematy folkloru Breugel zwrócił się wcześniej. Najbardziej znanym w tym względzie jest jego dzieło „Przysłowia flamandzkie”.

Widok z góry jest typowy dla płótna Bruegla. Ze względu na tę perspektywę widz patrzy na to, co dzieje się z nieprzywiązaniem. Krajobraz ucieleśnia cały wszechświat, w którym rozgrywa się dramat.

Niedbałość tańczących chłopów kontrastuje z ogromną szubienicą, której nie zauważają. Być może dla świadomości średniowiecznego człowieka kontrast nie był tak uderzający. Instrumenty do wnoszenia wyroków śmierci były pokazywane w wybitnych miejscach do budowania, dlatego wątek tańca pod szubienicą był inspirowany surową rzeczywistością.

Sama szubienica ma kształt niemożliwej figury.

Krajobraz gra na obrazie nie jest dekoracyjną, ale znaczącą rolą. To nie jest sceneria scen gatunku, ale ucieleśnienie całego wszechświata. W tym sensie Bruegel kontynuuje tradycję ikonograficzną: na tle krajobrazu to, co dzieje się na płótnie, nabiera uniwersalnego brzmienia.

Przez współczesnych szubienica była postrzegana jako symbol walki z niezgodą. Breugel miał około dwudziestu lat, kiedy w Amsterdamie i innych miastach spalono masowych anabaptystów. Kiedy miał około czterdziestu lat, armia księcia Alby weszła do Brukseli.

W następnych latach Alba wdała się w gwałtowne zniszczenie heretyków. kilka tysięcy Holendrów zostało skazanych na śmierć. Szubienica czekała na kaznodziejów, którzy nieśli nową, protestancką wiarę masom. Przerażenie Alby opierało się na pogłoskach i donosach, więc wybór srok jako symbolu gadatliwości na zdjęciu nie jest przypadkowy.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)