Zachód słońca nad bagnem – Aleksiej Sawrasow

Zachód słońca nad bagnem   Aleksiej Sawrasow

W drugiej połowie XIX w. Zainteresowanie efektami jasnego koloru wyraźnie wzrosło w malarstwie światowym. Pierwszym, który zaczął śmiało eksperymentować z kolorem, był Anglik Turner, zastąpiony przez francuskich impresjonistów, którzy prawie całkowicie zaktualizowali podstawową paletę i techniczny arsenał malarstwa.

W rosyjskich sztukach wizualnych, zajmujących się głównie rozwiązywaniem problemów społecznych i ściśle związanych z „publicznością”, poszukiwania te nie były tak oczywiste: nabycie rosyjskiego malarstwa leżało bardziej w obszarze „merytorycznym” niż w „formalnym”. Ale najbardziej wrażliwi rosyjscy artyści nie pozostawali obojętni na tę stronę twórczości artystycznej.

U podstaw tych śmiałości leżała próba przeniknięcia „widocznego” wyglądu zjawiska przyrody, jego istoty, aby zobaczyć świat w nowy sposób – taki, jaki może być w rzeczywistości. Jako prawdziwy „magik koloru” zasłynął A. I. Kuindzhi, którego niektórzy widzowie podejrzewali nawet o oszustwo. Dużo pracy z kolorem w latach 70.

XIX wieku, u szczytu jego twórczej ewolucji i Sawrasowa.

Jego liczne tęcze, poranne i wieczorne świt, księżyce dowodzą, że tutaj też był całkowicie oryginalny i oryginalny. Nie był już zajęty samowystarczalną grą koloru, ale artystycznym wyrazem odwiecznego połączenia między „ziemskim” i „niebiańskim” pędzi na wysokie wysokości, uderzając w oko niezwykłymi efektami świetlnymi, ale robi to z ziemi i wybiera najbardziej „skromne” jego rogi. Przykładem takich obrazów jest „Zachód słońca nad bagnem”, 1871.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)