Św. Jerzego Zwycięskiego – Walentyna Serowa

Św. Jerzego Zwycięskiego   Walentyna Serowa

U podstaw obrazu „Św. Jerzy Zwycięski” znajduje się ikona: fabuła, kompozycja, niektóre szczegóły. Mimo to Serow narusza wszystkie kanoniczne zasady ikonografii. Jego praca jest wypełniona realizmem, emocjonalnością, działaniem. Przed widzem pojawia się kanoniczna opowieść o zwycięstwie św.

Jerzego nad wężem.

Na ciemnym, prawie czarnym tle wyróżnia się tylko koń bohatera, umiejętnie przedstawiony przez Serowa. Przed nami jest kulminacja bitwy – klęska węża. George the Victorious jest przedstawiony jako bardzo mały, kruchy.

Nie ma nic od bohatera, siłacza czy bohatera. To raczej Don Kichot, sądząc po hełmie i rycerskiej zbroi. W ręku świętego jeźdźca znajduje się długa włócznia pomalowana na czerwono.

Włócznia z jednym końcem uderza w węża, a druga opiera się na czarnym niebie. Artysta chce więc powiedzieć, że tylko pomoc Boga pomogła św. On jest tylko narzędziem w rękach Pana. Wynik bitwy jest z góry przesądzony, ale bitwa jeszcze się nie skończyła. Artysta pozwala widzowi samodzielnie spekulować na temat finału.

Najwyraźniej mamy tylko szkic, szkic. Ale to nie zmniejsza wrażenia pracy.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)