Roses Heliogabala – Lawrence Alma-Tadema

Roses Heliogabala   Lawrence Alma Tadema

Heliogabal, czyli Elagabal, był cesarzem rzymskim od północnej dynastii od 218 do 222 marca. Syn Julii Soemii, wnuk Julii Mesy, siostry Julii Domny, żony cesarza Septymiusza Północy. Soemia wyszła za mąż za Syryjskiego Sekstusa Varium Marcellusa, a Heliogabal nosiła imię Avita Varia Bassian, a następnie przyjęła imię Marka Aureliusza Antonina, wydane przez jego matkę i babcię dla nieślubnego syna cesarza Antonina Karakalli.

Po śmierci Karakalli, gdy Macrinus objął tron, Soemia i jej matka i siostra Julia Mamea osiedliły się w Emes. Tutaj syn Samie został inicjowany do głównych kapłanów fenickiego boga słońca El-Gabala.

Piękny chłopiec w wspaniałym kapłańskim stroju lubił syryjskie legiony, a dzięki złotu i intrygom swojej babci został ogłoszony przez nich cesarzem pod imieniem Caesar Marc Aurelius Antonin August w wieku czternastu lat. Po zwycięstwie nad dowódcą Macriną Julian, a następnie nad samym Macriną, Heliogabal udał się do Rzymu.

W drodze do stolicy pokazał już swoją autokrację – wynik edukacji w duchu orientalnego despotyzmu: nie czekając na decyzję senatora, przyjął tytuły Pius Felix Proconsul tribunicia potestate. Senat został całkowicie upokorzony przez włączenie masy azjatyckich imigrantów; Magistracja stała się własnością aktorów, wyzwoleńców i sług.

Oficjalna religia rzymska została mocno uderzona przez wprowadzenie kultu syryjskiego boga słońca, na cześć którego zbudowano świątynię na Palatynie. Tutaj zebrano najświętsze przedmioty dla Rzymian: pallad, antsilya, ogień Westy, który teraz musiał cofnąć się w tło przed obrazem czarnego kamienia, oznaczającego boga słońca. Tutaj cesarz, który nazywał siebie sacerdos amplissimus dei invicti Solis Elagabali, codziennie pełnił boską służbę, w syryjskim stroju, z rysowanymi oczami i brwiami, policzkami i policzkami, w obecności wszystkich urzędników Rzymu.

Podsumowując, cesarz wykonał taniec sakralny przy akompaniamencie instrumentów i śpiewał chóry dziewcząt, które towarzyszyły pieśniom orgiastycznymi ruchami i wirowały wokół ołtarzy. Nie zadowalając się zwyczajnymi ceremoniami religijnymi, Geliogabal zorganizował uroczyste wesele swojego boga z boginią Tanitą przyniesioną z Kartaginy. Życie osobiste cesarza było całkowitą rozpustą: przechwalał się, że żadna żywa kobieta nie ma tylu kochanków, co on. Jednak najstraszniejszym aspektem panowania Heliogabal były ludzkie ofiary składane w całych Włoszech.

Szał młodego cesarza sprawił, że Meuse zajął się tronem drugiego wnuka, Aleksandra Severa, syna Mamei, który z racji swojej grecko-rzymskiej edukacji, a także wysokiego poziomu wykształcenia, stanowił całkowite przeciwieństwo Heliogabali. Julia Meza osiągnęła to, że Aleksander został cesarzem i współwładcą. Kiedy Geliogabal próbował zniszczyć swojego kuzyna, żołnierze zbuntowali się przeciwko cesarzowi i zabili go ze swoją matką.

Trup Heliogabal został wrzucony do Tybru, zabraniając komukolwiek innemu przyjęcia imienia Antonin, które zhańbił.

Kopia tego obrazu nadaje się do wnętrza w stylu empire, baroku, eklektyzmu, klasycyzmu.

Obraz Lawrence'a Alma-Tadema ilustruje wątpliwą historię „August Stories”, która podczas świąt Heliogabal nakazywała rozrzucanie róż z sufitu w takich ilościach, które dusili goście.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)