Portret N. A. Sezamova – Dmitry Levitsky

Portret N. A. Sezamova   Dmitry Levitsky

Kolejność portretu N. A. Sezemova pochodziła od prezydenta Akademii Sztuk Pięknych, I. I. Betsky, powiernika Katarzyny II. Nikifor Artemyevich Sezemov był najbogatszym winiarzem, który zarobił milionową fortunę. Jednak przedsiębiorczy biznesmen chłopów pozostał niewolnikiem hrabiego Szeremietiewa.

Dzięki ogromnym darowiznom charytatywnym, które złożył, N. A. Sezemov otrzymał wyjątkowy tytuł honorowy dla mężczyzny: D. G. Levitsky napisał swój portret dla moskiewskiego domu edukacyjnego, na podstawie którego rolnik zawłaszczył ogromną kwotę 14 788 rubli. W marcu 1771 r. Płótno zostało umieszczone w sali soboru wśród innych portretów strażników i dawców.

Dzieło jest subskrypcją, na odwrocie obrazu znajduje się ciekawy napis, który charakteryzuje epokę jego powstania i najbardziej przedstawioną: „Kochający człowieka dawca wioski vykhina, Nikifor Artemev Sesomov 1770. To the Year”. N. A. Sezemov jest wybitną osobowością dla rosyjskiej kultury panowania Katarzyny. Był osobliwym i kolorowym człowiekiem o niezwykłym charakterze i niezwykłym losie.

Dzieło Lewitskiego jest interesujące pod względem pojawienia się w historii rosyjskiego portretyzmu postaci „od prostych”, a tym bardziej od „chłopów poddaństwa”. Widać w tym znak wzmocnienia trendów edukacyjnych w rosyjskim społeczeństwie.

W portrecie ekspresję psychologiczną łączy się z reprezentatywnością obrazu, co wynikało z oficjalnego charakteru zamówienia. Wyglądało na to, że postać nie wystarczyła. Ale talent malarza pomógł pokonać trudności; ponadto pisemny charakter otrzymał szczególną pilność z powodu połączenia niezgodnych na pierwszy rzut oka znaków.

Nadwaga w portrecie przybrała postać męskiego milionera z chłopów pańszczyźnianych o rustykalnej twarzy, zarośniętej czarną brodą, w prostym mrocznym kaftanie, przepasanym szarfą. Aby zrozumieć portret, ważne jest, aby zrozumieć jego skład. Jedną ręką Sezemov trzyma kartkę, a pozostałe wskazuje na nią.

Arkusz przedstawia moskiewski dom edukacyjny i opierzone dziecko bez korzeni. Oto odpowiedni tekst z psalmu: „Błogosławiony, że jesteś biedny i nieszczęśliwy, w dniu, w którym Pan go wybawi”. Taka kompozycja jest tradycyjna dla rosyjskich portretów paradowych z drugiej połowy XVIII wieku. Model powinien być nieodzownym gestem warunkowym wskazującym na pewien przedmiot istotny w jego działalności społecznej.

Podczas pisania portret Levitsky oszczędnie używa narzędzi wizualnych. Na ciemnoniebieskim tle monofonicznym gra światła-cienia podkreślała dużą postać bogatego dawcy.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)