Portret Ursuli Mnishek – Dmitry Levitsky

Portret Ursuli Mnishek   Dmitry Levitsky

Portret Ursuli Mnishek został namalowany w zenicie umiejętności i sławy artysty. Owal był rzadkością w praktyce portretu DG Levitsky, jednak to właśnie ta forma wybrała znakomity obraz świeckiego piękna. Dzięki pełnej złudności mistrz przekazał przezroczystość koronki, kruchość satyny i siwe włosy modnej wysokiej peruki. Policzki i kości policzkowe „płoną” ciepłem zastosowanego kosmetycznego rumieńca. Twarz jest zapisana w zespolonych pociągnięciach, nierozróżnialnych dzięki przezroczystemu rozjaśnionemu szkliwowi i nadając portretowi gładko lakierowaną powierzchnię.

Na ciemnym tle niebieskawo-szare, srebrno-popielate i złotawo-blade odcienie są korzystnie połączone.

Odległy obrót głowy i uprzejmy uśmiech dają twarzy grzeczny, świecki wyraz. Zimny, prosty wygląd wydaje się wymijający, ukrywając wewnętrzne „ja” modelu. Jej jasne, otwarte oczy są celowo skryte, ale nie tajemnicze, jak w najlepszych portretach F. S. Rokotova. Ta kobieta, oprócz swojej woli, jest podziwiana, a także mistrzowsko mistrzowskie malarstwo. Ursula Mnishek z urodzenia należała do najwyższego kręgu arystokracji.

Jest córką polskiego gubernatora Jana Zamoyskiego i Ludwiga Poniatowskiej, siostry ostatniego polskiego króla Stanisława Poniatowskiego. W pierwszym małżeństwie – Pototskaya. W 1781 r. Wyszła za mąż za Michaiła Mnisheka, dworskiego marszałka litewskiego. Była służącą honorową Katarzyny II, później kawalerskiej pani stanu.

Ursula Mnishek była nie tylko świecką lwicą, ale także kobietą, zgodnie ze standardami swojego społeczeństwa, wykształconą.

Wyróżniając się dużą ilością lektury i intelektu, Mnishek lubił sztukę i pięknie malował, pozostawiając bardzo ironiczne i pełne wspaniałych portretów wspomnienia, w których Katarzyna II pojawia się jako aktor grający swoją rolę w teatrze; a ona sama jest rozpieszczoną, silną wolą i dominującym pięknem, zdolną powstrzymać swoje uczucia w dworskiej atmosferze. Portret jest od dawna własnością rodziny Mnishek. W 1908 r. W Paryżu, przy sprzedaży zgromadzenia klanowego, kupił go Evfimia Pavlovna Nosova, która z urodzenia należała do słynnej rodziny kupieckiej Ryabushinskys.

W 1917 r., Po rewolucji lutowej, Nosova przeniosła całą swoją kolekcję do Galerii Trietiakowskiej w celu tymczasowego przechowywania, w tym portret DG Levitsky.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)