Czytanie dziewczyny – Pierre Auguste Renoir

Czytanie dziewczyny   Pierre Auguste Renoir

„Stale eksperymentując, w tym portrecie Renoir chce osiągnąć wrażenie olśniewającego słońca. Rozświetlające rude włosy i spadające zza dziewczyny na stronach otwartej książki, światło odbija się od białego papieru na uroczej młodej twarzy.

Słońce patrzy wszędzie. Pędzel artysty nie ślizga się miękkimi szerokimi akcentami na ziarnie płótna. Farby nakładają gęsto, oddzielne plamy.

Tak więc, na przykład, z bliskiej odległości widać, że duży, lekki łuk wokół szyi dziewczyny jest zapisany grubą bielą, a na górze i obok nich jasne, niebieskie, niebieskie i jaskrawoczerwone farby są ułożone z wyraźnymi oddzielnymi pociągnięciami. Z bliska widzimy gruby, niemal kreskowy list, ale odsuwając się od portretu, widzimy, że te wielobarwne plamy i pociągnięcia, łącząc się, przekazują subtelną grę światła słonecznego odbijającą się od białych stron księgi słońca na dużym szaliku.

Te same różnorodne metody nakładania farby na płótno z grubej plamy, uderzenia i farby pocierające o ziemię pędzlem, łopatką, a nawet palcem, stworzyły soczystą, barwną symfonię, przekazując urok słonecznej głowy i twarzy. Renoir zrobił wrażenie. Portret, pomimo statycznej natury prostej kompozycji, oddaje szybko przemijający i nieustannie zmieniający się kolor i zwiewną atmosferę samego wyglądu czytającej dziewczyny.

Najprostszy motyw fabuły nie rozprasza, ale skupia uwagę widzów na samym obrazie, na tym, jak umiejętnie, granicząc z magią, głowa modelki jest oświetlona przez słońce. Możesz jeszcze bardziej szczegółowo przeanalizować, w jaki sposób Renoir przekazywał na płótnie zmieniające się wrażenia delikatnej skóry twarzy, pysznych włosów w kolorze miodu. Można zauważyć ciemnoniebieskie tło portretu kontrastujące z całym obrazem i kontury ramy okna zarysowanej za głową, przez którą emanuje oślepiające światło, lub powiedzieć, jak jasny wygląd, który zaznaczył ramię i podkreślił objętość figury dziewczyny na ciemnej kurtce.

Jeszcze lepiej jest zobaczyć to arcydzieło, aby zrozumieć, że Renoir's Reading Girl jest jednym z szczytów francuskiego impresjonizmu.

Portret jest interesujący także z tego powodu, że kolory na nim są ułożone z ulgą, a jeśli spojrzysz na niego uważnie, to zauważalne są objętościowe wysokości warstwy farby, szczególnie w tych miejscach, w których Renoir próbował osiągnąć transmisję złożonych efektów świetlnych. Rysunek tutaj nie odegrał specjalnej roli. To było ukształtowane przez kolor.

Dlatego jego kontury są niestabilne i niepewne. Następnie Renoir będzie miał zupełnie inny stosunek do rysunku w swoich kompozycjach. Ale teraz, w okresie rozkwitu impresjonistycznego malarstwa, rysunek odegrał podrzędną rolę, w przeciwieństwie do malarstwa akademickiego tamtych lat, gdzie zajmował główne miejsce „.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)