Sleeping Shepherd – Alexey Venetsianov

Sleeping Shepherd   Alexey Venetsianov

Obraz „Śpiący pasterz” jest jednym z najbardziej poetyckich dzieł Wenecjanowa. Artysta ze szczególnym ciepłem i lirycznym uniesieniem przedstawiał chłopskie dzieci. Czystość i harmonijna klarowność jego artystycznego myślenia doskonale odpowiadały zadaniom odtworzenia świata dzieci.

Żaden z rosyjskich mistrzów swoich czasów nie osiągnął takiej penetracji, tak ostrej prawdomówności, a jednocześnie takiej siły poetyckiego odczucia w przedstawianiu obrazów dzieci i doświadczeń dzieci. To jednak nie wyczerpuje treści śpiącego kowbojka. Tutaj wszystkie główne cechy artystycznego języka Wenecjanowa, cała struktura jego figuratywnego myślenia, wszystkie postępowe aspekty jego sztuki, ale jednocześnie historycznie wyjaśniające ograniczenia jego realizmu wyraźnie i wizualnie mówią.

W Sleeping Cowgirl nie ma akcji. Chłop chłopski jest uśpiony na polu; siedzi na brzegu wąskiej rzeki, opierając się o pień wielkiej starej brzozy, a za nią w tle otwiera się typowy rosyjski krajobraz z krzywą chatą, rzadkimi choinkami i niekończącymi się polami sięgającymi horyzontu. Ale w tej prostej fabule osadzona jest głęboka treść emocjonalna.

Obraz Wenecjanowa przepojony jest poczuciem spokoju, lirycznej miłości do natury i człowieka.

Główny temat obrazu jest harmonijny, fuzja człowieka z naturą, a Wenecjanie w tym są niewątpliwie bliscy sentymentalistom z końca XVIII wieku. Nie ma żadnych śladów celowo pozowanych w „Pasterzu”, przeciwnie, całe spojrzenie śpiącego chłopca jest naznaczone cechami żywej i nieograniczonej naturalności. Wenecjanow ze szczególną troską podkreśla w nim narodowy typ rosyjski i nadaje twarzy wyraz autentycznej i wzruszającej duchowej czystości.

Krytyka czasami wyrzuty Wenecjanowowi za nieco ułożoną postawę pasterza, ale ten zarzut był niesprawiedliwy – to postawa śpiącego chłopca z jego osobliwą sztywnością, dobrze oddającą stan snu, wskazuje na ślad obserwacji artysty i bliskość jego obrazów do żywej natury.

Krajobraz odgrywa ważną rolę na zdjęciu. Nie jest już „tłem” dla wizerunku osoby, ale niezależnym i niezbędnym środkiem w przekazywaniu uczuć i konstrukcji obrazu. Wenecjanow powtarza jej holistyczny wygląd, celowo podkreślając narodowe osobliwości krajobrazu.

Wenecjanow właśnie w krajobrazie działał jako twórca nowego kierunku, następnie szeroko rozwinięty przez rosyjską sztukę XIX wieku. Stan ciszy i spokoju, który charakteryzuje „Sleeping Cowgirl”, ujawnia się i wyraża przede wszystkim w krajobrazie dzięki jego spokojnym, gładkim, lekko okrągłym liniom, z szerokimi rytmami, z nudną gamą kolorów, zbudowaną na harmonijnym połączeniu szarości, różu, światła zielone i niebieskie odcienie. Obraz natury, podobnie jak obraz człowieka, w sztuce Wenecjanowa staje się nosicielem idyllicznego postrzegania świata.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)