Ołtarz dwóch Jana. Prawe skrzydło – Hans Memling

Ołtarz dwóch Jana. Prawe skrzydło   Hans Memling

Po prawej stronie jest Jan Teolog na Patmos. Obrazy na stolicach kolumn nad głowami obu świętych w centralnej części dzieła są kolejną ilustracją ich biografii. Istnieje jednak również trzeci motyw odzwierciedlony w tle.

Chociaż jest on zawarty w ogólnej przestrzeni obrazu, dotyczy wyłącznie darczyńców: mnichów i mniszek w Szpitalu św. Jana w Brugii. To jest scena wycieku importowanego wina przez jednego z mnichów ze szpitala.

Dokładne rozlewanie wina było jednym z ważnych źródeł dochodów instytucji.

Wygnany po torturach na wyspie Patmos na Morzu Egejskim, John siedzi z książką na kolanach. Pióro jest zanurzone w pojemniku, scyzoryk w gotowości. Święty patrzy w górę. Jego wizja wypełnia całą przestrzeń: powietrze, wodę i ziemię.

Na tronie z kamiennym baldachimem siedzi Pan. Otoczony tęczą ubrany jest w czerwone i zielone ubrania; jego twarz i ręce emanują zielonkawym blaskiem.

Niebiańska wizja jest otoczona inną tęczą. Jest też następujący spisek: ręka Pana spoczywa na książce z siedmioma pieczęciami. Anioł wskazuje na nią i pyta Jana: „Kto jest godny, aby otworzyć tę książkę i usunąć jej pieczęcie?”. . Baranek ujawnia sześć pieczęci jedna po drugiej; pojawiają się czterej jeźdźcy i zaczyna się kosmiczna katastrofa.

Słońce wybucha, gwiazdy spadają z nieba. Zarówno bogaci, jak i biedni szukają schronienia w jaskiniach. Gdy siódma pieczęć zostanie otwarta, ręka z chmur nad tęczą podaje siedem trąb siedmiu siedmiu aniołom. Poniżej inny anioł ukląkł przed ołtarzem. Na ołtarzu płoną węgle, które rzuca na ziemię, powodując grzmoty i trzęsienia ziemi.

Kolejne zdarzenia, z których każde powiadamia dźwięk rury, są przedstawiane jako malejące zgodnie z perspektywicznymi scenami. Grad i ogień spadają na ziemię

Z gór spadających do morza umierają statki. Upadła gwiazda zatruwa świeżą wodę; przy prostokątnej studni martwe ciało jest porzucone. Anioł leci po niebie, zwiastując smutek przy następnych dźwiękach trąb.

Po prawej stronie widoczna jest inna gwiazda spadająca z nieba z kluczem „z bezdennej studni. Otworzyła bezdenną jamę i dym wydobywał się z dołu… A szarańcza wyszła z dymu… W ich wyglądzie szarańcza była jak konie… Były na niej zbroje… a hałas z jej skrzydeł jest jak pukanie z rydwanów, … w jej ogony były użądlenia, ale jej mocą było krzywdzenie ludzi przez pięć miesięcy. . Naprzeciwko tej sceny hordy jeźdźców niosą śmierć i zniszczenie. Żołnierze w czerwonej i szarej zbroi pędzą na bestie z głowami lwów i wężami zamiast ogonów.

Za nimi pojawia się wielki anioł, „… jego głowa była tęczą, a jego twarz była jak słońce, a jego stopy były jak słupy ognia, w ręku miał otwartą książkę… „I wtedy Memling również starannie ilustruje tekst Objawienia. Siedem grzmotów jest przedstawianych jako wybuchy nad głową anioła; anioł podnosi prawą rękę do nieba i rozciąga książkę do Jana, on sam stoi w pobliżu z podniesionymi rękami. Końcowa scena odnosi się do żony i smoka, Maryja Dziewica pojawia się wysoko na niebie, anioł trzyma jej Dziecko poza zasięgiem czerwonego siedmiogłowego potwora, jego ogon omiata gwiazdy z nieba, poniżej znajduje się smok podążający za znalezionymi skrzydłami Dziewicy Maryi; wa wpływa Archanioł Michał. W oddali powyżej linii lustra wody, Dragon przekazuje swoją moc do siedmiu czele morskiego potwora z ciałem lamparta. anioł podnosi prawą rękę do nieba i wyciąga księgę do Jana; Sam John z rękami na górze stoi w pobliżu. Ostatnia scena odnosi się do żony i smoka.

Dziewica Maryja pojawia się wysoko na niebie; Angel trzyma swoje dziecko poza zasięgiem czerwonego siedmiogłowego potwora. Jego ogon zamiata gwiazdy z nieba. Poniżej przedstawiono, jak smok ściga Dziewicę Maryję, która odzyskała skrzydła; po jego prawej stronie jest archanioł Michał. W oddali, ponad linią horyzontu wodnego, smok przenosi swoją moc na siedmiogłowego potwora morskiego z ciałem lamparta. anioł podnosi prawą rękę do nieba i wyciąga księgę do Jana; Sam John z rękami na górze stoi w pobliżu. Ostatnia scena odnosi się do żony i smoka.

Dziewica Maryja pojawia się wysoko na niebie; Angel trzyma swoje dziecko poza zasięgiem czerwonego siedmiogłowego potwora. Jego ogon zamiata gwiazdy z nieba. Poniżej przedstawiono, jak smok ściga Dziewicę Maryję, która odzyskała skrzydła; po jego prawej stronie jest archanioł Michał.

W oddali, ponad linią horyzontu wodnego, smok przenosi swoją moc na siedmiogłowego potwora morskiego z ciałem lamparta. jak smok ściga nowo odnalezioną Dziewicę Maryję; po jego prawej stronie jest archanioł Michał. W oddali, ponad linią horyzontu wodnego, smok przenosi swoją moc na siedmiogłowego potwora morskiego z ciałem lamparta. jak smok ściga nowo odnalezioną Dziewicę Maryję; po jego prawej stronie jest archanioł Michał. W oddali, ponad linią horyzontu wodnego, smok przenosi swoją moc na siedmiogłowego potwora morskiego z ciałem lamparta.

Trudno nazwać to przypadkiem, że Apokalipsa – koniec proroctwa światowego – okazała się drugim najważniejszym tematem na ołtarzu. Służy on jako potężne ostrzeżenie dla wierzących, jak Sąd Ostateczny, który jest ważnym tematem dla ścian szpitala. Sprawiedliwe dusze na niebie, zgromadzenie świętych i aniołów wokół uwolnionej Matki Bożej – Memling wielokrotnie wykreślała tę spisek na prośbę narcystycznych miłośników luksusu – kupców, arystokratów i prałatów – za ich osobiste kaplice. Jednak taka praca ma zupełnie inny efekt, gdy jest bliska chorym i cierpiącym, których komnaty otwarcie przylegają do kościoła. Spojrzenia umierających prowadzą ich do świata dziewic w złotym brokacie, jedwabiach i gronostajach, w złotych koronach z błyszczącymi kamieniami szlachetnymi, do których ciągnie się mały Jezus.

Co to jest: początek chrześcijańskiego humanizmu lub upadek mijającej ery?

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)