Chrzest Chrystusa – Leonardo da Vinci

Chrzest Chrystusa   Leonardo da Vinci

Wkład Da Vinci w tworzenie ołtarza „Chrzest Chrystusa” jest wyraźnie podkreślany jako wczesny dowód jego artystycznego potencjału. Z umiejętnościami przewyższa zarówno swoich kolegów, jak i nauczyciela, który zawsze rozpoznawał talent swojego asystenta.

„Chrzest Chrystusa”, napisany w latach 1470-1472 i 1475-1478, został zamówiony przez mnichów z klasztoru San Salvi we Florencji na warsztatach Verrocchio. Być może był przeznaczony dla kościoła Villambrose.

Ta praca łączy twórcze wysiłki Verrocchio i Leonardo. Krótki opis zawiera wpis dotyczący Pędzla anioła Leonarda. Mówimy o najdalej na lewo aniołku, który klęczy i na wpół odwrócony patrzy na Chrystusa.

Czy ten obraz może być autoportretem mistrza?

Uniesiona głowa anioła kieruje widza na scenę Objawienia Pańskiego. Anioł trzyma szatę Chrystusa, gotową oddać ją Jezusowi, gdy opuszcza rzekę. W warsztacie zwyczajem artysty wiodącego, w tym przypadku Verrocchio, było rysowanie głównych postaci – Jezusa i Jana Chrzciciela – pozostawiając krajobraz i drugorzędne postacie swoim utalentowanym uczniom. Zakłada się, że drugi anioł, położony bliżej Chrystusa, należy do pędzla Sandro Botticellego.

Opierając się na podobnych cechach stylistycznych, część krajobrazu można przypisać dziełu Vinci.

Vasari nawiązuje do historii stworzenia apokryficznego zapisu na temat sceny, która miała miejsce w warsztacie Verrocchio podczas pracy nad tym obrazem. Verrocchio opuścił warsztat na jakiś czas, a kiedy wrócił, zobaczył niesamowitego anioła, któremu Leonardo udało się go przedstawić. Nauczyciel uznał wyższość swojego ucznia i przysiągł, że musi rzucić rysunek.

Pod koniec pracy nad tym obrazem Verrocchio nie przestał rysować, ale zaczął zwracać większą uwagę na rzeźbę.

Porównując tę ​​pracę z brązową rzeźbą Chrystusa i św. Tomasza, wykonaną przez Verrocchio dla Orsanmichele, można zauważyć pewne podobieństwa. Carlo Pedretti w książce „Leonardo” zauważył, że mniejsza postać anioła odwróciła się plecami do widza i pełni tę samą funkcję, co figura św.

Tomasza: angażuje widza w to, co dzieje się na obrazie, tak że czuje się członkiem sakramentu chrztu. Pedretti podkreśla, że ​​twarz anioła Leonarda ma klasyczne piękno, jego wyrafinowanie może kłócić się z antykami.

W epoce Leonarda motyw „Chrztu Chrystusa” był szeroko rozpowszechniony wśród publicznych i prywatnych zamówień obrazów na tematy biblijne. Jedno dzieło wyróżnia się szczególnie na tym tle – „Chrzest Chrystusa” Pierrota della Francesca, który jest przechowywany w London National Gallery. Zanim został zawodowo zaangażowany w malarstwo, Piero della Francesca studiował matematykę. Jego wiedza na ten temat została również zastosowana w obrazie, który charakteryzuje się dokładnością symetrycznych proporcji.

Gołębica schodząca z nieba i postać Chrystusa dzielą płótno na dwie równe części, a chmury powtarzają sylwetkę gołębicy, symbolizując pojawienie się Ducha Świętego.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)