Madonna z kołowrotkiem – Leonardo Da Vinci

Madonna z kołowrotkiem   Leonardo Da Vinci

Obraz „Madonna z kołowrotkiem” artysty Leonarda da Vinci został namalowany w pierwszej dekadzie XVI wieku, prawdopodobnie podczas pobytu wielkiego mistrza w Mediolanie. Dzieło artysty ma inną nazwę „Madonna z wrzecionem”. Rozmiar obrazu to 50,2 x 36,4 cm, drewno, olej.

Obraz został stworzony specjalnie dla sekretarza stanu Ludwika XII we Francji, Florimanda Roberteta. Obraz wielkiego malarza renesansowego przedstawia Madonnę siedzącą na tle pasma górskiego. Na kolanach trzyma dziecko Jezusa z drewnianym kołowrotkiem.

Według jednej z apokryficznych Ewangelii, Dziewica Maryja w domu Józefa pracowała przy robieniu fioletowej przędzy na welon świątynny. Leonardo da Vinci użył tej apokryficznej historii na swoim zdjęciu. Dzieciątko Jezus trzyma w rękach kołowrotek, który symbolizuje akceptację jego przeznaczenia.

Madonna, zgodnie z fabułą obrazu, wciąż nie jest w stanie zaakceptować przeznaczenia swego boskiego syna z jej serca, dlatego też ręka Dziewicy Maryi wznosi się w ochronnym geście. Naukowcy Leonardo da Vinci wierzą, że właśnie rozpoczął się obraz „Madonna z kołowrotkiem” Leonardo da Vinci i ukończył studentów swojego warsztatu – Ambrogio de Predis, Bernardino de Conti lub Boltraffio. Jednak zalety obrazu nie szkodzą.

W 2003 r. Obraz został skradziony z rodziny rodziny Drumlanrig z książąt Baccleus, która znajduje się w szkockiej dzielnicy Dumfries i Galloway. Obraz Madonny z kołowrotkiem autorstwa artysty Leonarda da Vinci był w prywatnej kolekcji rodziny Baccleus od ponad 200 lat i był wystawiany w galerii zamkowej na wizyty wszystkich miłośników sztuki. Sprzedanie skradzionego obrazu było teoretycznie prawie niemożliwe.

Cztery lata później aresztowano porywaczy, zdjęcie zostało zwrócone właścicielowi i ponownie otwarte dla publiczności.

Szkic obrazu, rysującego „Madonnę z kołowrotkiem” lub „Madonnę za przędzą” również przetrwał do naszych czasów. Charakterystyka Leonarda da Vinci jako artysty byłaby niepełna, jeśli nie powiedzieć o nim jako mistrzu rysunku, w historii której jest właścicielem jednego z najbardziej honorowych miejsc. Nominalnie w swoich funkcjach rysowanie dzieł Leonarda, podobnie jak innych mistrzów tamtych czasów, miało znaczenie pomocnicze.

Są to szkice kompozycyjne i szkice, dokładne badania głów i figur, draperii, krajobrazu i wszelkiego rodzaju innych szkiców. Ale jednocześnie rysunek był dla Leonarda da Vinci czymś wielkim: ze specyficznym zapasem jego talentu artystycznego i naukowego, rysunek był dla niego formą aktywnego postrzegania świata w szerszym znaczeniu. Nie mówimy nawet o ogromnej liczbie rysunków i rysunków w jego notatkach naukowych, które nie mają specjalnego celu artystycznego, choć często tak genialnemu mistrzowi jak Leonardo da Vinci często trudno jest odróżnić rzeczywiste dzieła graficzne od rysunków o charakterze pomocniczym.

Wiele z tych ostatnich – przynajmniej na przykład jego szkice roślin w notatkach o botanice – również ma wielką ekspresję artystyczną. Czasami szkice, które powstały w określonym kontekście naukowym i technicznym, przekształcają się w tworzenie potężnej fantazji artystycznej, na przykład tak zwanego „Arsenału” z 1487 r. – rysunku, który daje pół-fantastyczny obraz odlewni.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)