Capriccio z kolumnadą – Antonio Canaletto

Capriccio z kolumnadą   Antonio Canaletto

Ten Capriccio Canaletto napisał w 1765 roku jako „późne” przejście do Akademii; została wybrana na członka artystki dwa lata wcześniej. Gatunek muzyczny Capriccio, wybrany przez artystę, był podyktowany chęcią zadowolenia jury, który wolał obrazy, które charakteryzowały się kapryśnymi fantazjami do powszechnych miejskich krajobrazów.

„Capriccio z kolumnadą” stało się jednym z najpopularniejszych dzieł Canaletta. Dzieło doskonale ilustruje szczególny sposób, w jaki zmarł Canaletto. Nawiasem mówiąc, zaczął się kształtować w latach trzydziestych XVIII wieku. Charakterystyczną ewolucję stylu widać wyraźnie, jeśli obrazy artysty są oglądane chronologicznie.

Wśród nich ważne miejsce zajmuje gatunek capriccio. Canaletto apelował do niego, ilekroć czuł, że został naruszony. W takich pracach uwalniał własną wyobraźnię.

Wyróżnia się ich niezwykła kompozycja i najwyższa technika pisania. Głębokość perspektywy stworzonej przez artystę, subtelna gra światła i cienia, fantazyjne przeplatanie się form architektonicznych – wszystko to powoduje szczery podziw. Jednak najbardziej uderzającym szczegółem jest łukowy otwór w suficie i aksamitna tkanina zwisająca z poręczy.

Na balkonie widzimy ludzi podziwiających widok ich oczu. Atmosfera obrazu przepojona jest miłością do Wenecji. Ta miłość zawsze żyła w sercu Canaletta.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)