Blizzard, parowiec opuszcza port, wysyła sygnały do ​​płytkiej wody i mierzy głębię – William Turner

Blizzard, parowiec opuszcza port, wysyła sygnały do ​​płytkiej wody i mierzy głębię   William Turner

Przeszedł do historii jako mistrz żeglarskich odległości i niebiańskich przestrzeni, wirtuoz lekkiej i mglistej mgły, a urodził się 23 kwietnia 1775 roku w jednym z najbliższych i najciemniejszych obszarów starego Londynu, niedaleko Covent Garden, w rodzinie fryzjera.

William wcześnie zaczął wykazywać zainteresowanie sztuką – w 1789 roku zaczął uczęszczać na zajęcia w londyńskiej Royal Academy of Arts, gdzie wiernie kopiował antyczne popiersia przez cztery lata. Ale o wiele ważniejsze jest to, że już w tym okresie Turner pracował wyjątkowo niezależnie, poza murami Akademii. Jego twórcza biografia przypomina jedną wielką podróż – począwszy od spacerów po londyńskich parkach, po podróże po Wielkiej Brytanii i Europie, a nie na chwilę bez rozstania z ołówkiem i notatnikiem.

Jego notatki z podróży są pełne nazw geograficznych i albumów – akwarelowych szkiców wykonanych podczas krótkich postojów.

Jednak najwcześniejsze szkice statków i wody, przewidujące przyszłe krajobrazy morskie, powstały na londyńskich pirsach w Tamizie, a pierwszy dochód został przekazany początkującemu artyście przez akwarele wykonane podczas krótkich wycieczek na Isle of Wight i do Walii. starożytne opactwa, które w tym czasie zaczęły zdobywać popularność jedynie wśród miłośników uroczych „romantycznych zakątków”. Następnie malownicze ruiny zajęły godne miejsce, zarówno w pracach brytyjskich malarzy pejzażystów, jak iw literaturze angielskiej XIX wieku.

Do połowy lat siedemdziesiątych Turner pracował wyłącznie w technice akwareli, kontynuując tradycje słynnej brytyjskiej szkoły akwareli, która powstała w XVIII wieku. Podczas gdy artyści na kontynencie wykorzystywali technikę akwareli głównie do wstępnych szkiców, ich brytyjscy koledzy stworzyli niezależne portrety i pejzaże, często całkowicie odmawiając malowania olejnego. W drugiej połowie stulecia rysunki akwarelowe stały się w Anglii tak modne, że powstała tu grupa jasnych, utalentowanych artystów, którzy wykorzystali zalety tej techniki do stworzenia idyllicznych krajobrazów.

Od najmłodszych lat William Turner spotkał najlepsze przykłady brytyjskiej sztuki akwarelowej, przede wszystkim z dziełami Johna Roberta Cozensa. których poglądy na Włochy i alpejskie krajobrazy miały znaczący wpływ na kształtowanie się jego stylu. Nie mniej ważny w życiu Turnera był jego utalentowany, ale już nieżyjący kolega i przyjaciel Thomas Gertin, genialny akwarelista, jeden z pierwszych, który zastanawiał się nad możliwością wykorzystania technik artystycznych technik akwarelowych w malarstwie olejnym. Turner zaczął wysyłać swoje akwarele na coroczne wystawy w London Academy of Arts już w 1790 roku, w wieku piętnastu lat, a zaledwie sześć lat później zaprezentował swój pierwszy obraz Akademii.

Płótno „Rybacy w morzu”, stworzone po podróży na wyspę Wight, zostało wykonane w duchu nocnych pejzaży Josepha Wrighta z Derby i różni się znacznie od akwarel Turnera z tego okresu. Obraz był sukcesem i zapoczątkował szybką karierę artysty – w 1799 r. Turner został wybrany członkiem korespondentem, aw 1802 r. – najmłodszym członkiem londyńskiej Royal Academy of Arts w całej historii tego instytutu. W tym samym roku jego utalentowany współczesny John Constable po raz pierwszy zaprezentował swoją pracę na wystawie w Akademii.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)