Franz Klein, słynny amerykański artysta, można nazwać jednym z najwybitniejszych przedstawicieli ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Wschodnia kaligrafia i drukowane ilustracje miały ogromny wpływ na pracę Kleina. Od pierwszego paleta kolorów była ograniczona do trzech kolorów – białego, czarnego i szarego, z drugiej modulowanej teksturowanej, która wyostrza poczucie przestrzeni.
Tak więc w jego twórczości “Białe formy” to biała przestrzeń, na której powstały szerokie czarne pociągnięcia pędzla z “znikąd”, tworząc wrażenie unoszenia się w wolnej przestrzeni. Klein starał się przyciągnąć uwagę widza nie tylko do czarnych uderzeń, ale także do tego, jak zmienia się białe tło pod ich wpływem. W dolnej części obrazu znajduje się dziewicza, czysta biała powierzchnia, która jakby przyciąga widza do głębi płótna.
Klein szukał swoich obrazów w zniszczonych lub niedokończonych konstrukcjach – belkach kolejowych, mostach, rusztowaniach, przekazując wyrazistość “zrywającego” obrazu za pomocą zdecydowanych niespodziewanych pociągnięć pędzla i kontrastowego stosunku gęstej czerni i bieli.
Twórczość Kleina nie znalazła zrozumienia u krytyków, jego utworom odmówiono nawet obecności uczuć, harmonii i rytmu. Jednak, oczywiście, szczególna wewnętrzna pełnia i intensywność abstrakcyjnego malarstwa Kleina znalazły swego wielbiciela, a jasna “krzykliwa” ekspresja kontrastujących lotnych kompozycji nie pozostawiła obojętnych prawdziwych wielbicieli nowoczesnego malarstwa.
W późniejszej pracy Klein wzbogaca paletę, zaczynając w pełni stosować jasne kolory, ale to nie czyni obrazów Kleina mniej wyrazistymi lub mniej żywymi. Użycie kilku kolorów pozwoliło Kleinowi na odtworzenie niektórych odcieni tonalnych, które występują z energicznym naciskiem pędzla i powodują, że widz ma złudzenie trzech wymiarów. Klein stara się przeciwstawić światu wypełnionemu standardowymi obrazami wyjątkowość płócien, które wyrażają ruch żywej ludzkiej ręki z największą siłą.