Portret kompozytora D. V. Morozowa – Borisa Kustodiewa

Portret kompozytora D. V. Morozowa   Borisa Kustodiewa

Jednym z obszarów, w którym talent Kustodiewa został przejawiony wyraźnie i wyraźnie, jest portret. Dziś najbardziej interesujące są dla nas portrety osób znanych lub drogich artyście. Takie portrety, spektakularne i jednocześnie głębokie, przeważają w Kustodiewie.

Szczególnie chętnie pisał kreatywnych ludzi: aktorów, artystów, muzyków.

Jeden z nich – „Portret kompozytora D. V. Morozowa”, ofiarowany przez galerię Astrachań wdowie po artyście. Powstał w 1919 r. W Petersburgu, w domu, a raczej w salonie B. M. Kustodiyeva, z którego rodziną muzyk miał długie i ciepłe relacje.

W Państwowym Muzeum Rosyjskim znajduje się szkic do tego portretu, wykonany w tym samym roku 1919, który daje możliwość śledzenia przebiegu poszukiwań twórczych. Ciekawe, że w latach dwudziestych kompozytor Dmitrij Witalijowicz Morozow, którego prace były wykonywane przez petersburską orkiestrę dworską, uważany był za pisarza „lokalnego”.

W gazetach Astrachania z tego czasu możemy znaleźć notatki o koncertach organizowanych w mieście z wykonaniem jego romansów i poematów symfonicznych. Czasami prowadził nawet orkiestrę Astrachańską.

Należy zauważyć, że praca B. M. Kustodiewa jest jednym z najciekawszych obrazów osoby w czasie tworzenia. Morozow jest zmontowany, lekko poruszony, wewnętrzne napięcie kompozytora jest przekazywane do nas: teraz dotyka klawiszy, a pokój jest wypełniony melodyjnymi dźwiękami nowego romansu.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)