Portret I. B. Kustodiyeva – Borisa Kustodiewa

Portret I. B. Kustodiyeva   Borisa Kustodiewa

Borys Michajłowicz Kustodiew wyróżnił się tym, że stworzył artystyczne płótna o specjalnym stylu tworzenia obrazów. Kontrast, jasna dekoracyjność jego prac stanowiły złożoną serię wizualno-obrazkową. Artysta używał otwartych, nasyconych kolorów, więc rzeczywistość w jego obrazach wydawała się bardziej wyrazista i jasna, wypełniona pojemnymi kombinacjami kolorów i grą światła, kiedy każde blask przenosi ciepło i powietrze tego świata, nad którym słońce zawsze wznosiło się i oświetlało wszystkie jego oblicza.

Pictures Kustodiev – prawdziwy „artysta życia”, który odzwierciedlał rzeczywistość, wyostrzał wszystkie jej kolory, ale zawsze był szczery w swojej artystycznej ekspresji.

Piękne, lekkie, raczej jak szkic lub szybki szkic „Portret I. B. Kustdiyevy” artysty można uznać za czyste i otwarte obrazowe słowo artysty. Pomimo pozornej prostoty ucieleśnienia portret został napisany przy użyciu mieszanych technik. Praca powstała na zwykłym papierze za pomocą ołówka i ołówka kolorowego, a także białego. Portret powstał w 1919 roku. Przedstawia córkę artysty, Irinę, która miała czternaście lat.

Portret jest przechowywany w Państwowym Muzeum Rosyjskim. Wizerunek córki artysty okazał się ledwo wyczuwalny, świecący od środka. Kontury i rysy twarzy są lekko zaznaczone, przypominając pastelowy półprzezroczysty wzór.

Ołówkowy ołówek przedstawia całą objętość portretu: starannie splecione włosy, granice i delikatny odcień twarzy, lekki, łączący się z kolorem papieru, tkanin i koronkowych linii bluzki. Artysta używa kolorowych ołówków, aby w jakiś sposób podkreślić głęboki błękit oczu, niebiesko-ciemne przejścia wewnątrz koloru, a dodatkowo podkreślić delikatne ciepło ust, lekkość twarzy i cichy oddech młodego piękna. Obraz portretowy okazał się cichy, subtelnie romantyczny, absolutnie obcy, wyrwany z ziemskiego szorstkiego obiektywizmu.

Autor pracy tworzy prawdziwy „lekki wzór” dzięki bieleniu, rozróżniając w ten sposób najbardziej oświetlone obszary twarzy, które zachowały całe swoje dzieciństwo, wewnętrzną spontaniczność i czystość. Portret okazał się jasny, graficzny. W tym płótnie farby są raczej monologiczne, powściągliwe, nie ma jasnych kontrastów, otwarty, gwałtownie pulsujący element koloru.

Cała uwaga w tym przypadku podporządkowana jest przekazywaniu obrazu nowej, młodej, wyłaniającej się urody. Gdy wszystkie kolory i odcienie wciąż się budzą, jasnoniebieski wygląd, przepych i zmysłowa miękkość linii warg i szyi stopniowo wyłaniają się.

Mamy więc złożony obraz portretowy, który w szczególny sposób łączy ascezę rysunku ołówkowego i wewnętrznego blasku obrazu, napisanego i tak namacalnego dzięki wspólnej roli materiałów białych i graficznych w pracach nad portretem. Stworzony obraz jest pełen szczerej, żywej uwagi i prawdziwej miłości. Wszystkie te uczucia są główną ideą płótna, które ogrzewa nasze dusze publiczności tymi prawdziwymi emocjami na zawsze jasnymi, wiecznie młodymi obrazami.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)