Portret Baldassare Castiglione – Rafael Santi

Portret Baldassare Castiglione   Rafael Santi

Obraz Raphaela Santi „Portret hrabiego Baldassare Castiglione”. Rozmiar portretu 82 x 67 cm, olej na płótnie. Środek lat 1510 był czasem stworzenia najlepszych portretów Rafaela. Wśród najbardziej znanych jest portret papieża Juliusza II. Wynikiem tego jest przykład postrzegania rzeczywistego wyglądu modelu przez pryzmat pewnego ideału.

Rafael odniósł największy sukces, jeśli charakter i wygląd modelu były zbliżone do kierunku jego sztuki. Takim przykładem jest portret hrabiego Baldassare Castiglione.

Artysta nie zidentyfikował żadnych wiodących cech charakteru na jego obrazie – wręcz przeciwnie, wydaje się, że zneutralizował te cechy, jeśli w ogóle, aby osiągnąć poczucie wewnętrznej równowagi, spokojnej harmonii ludzkiej osobowości. W związku z tym zbudowano cichą zamkniętą sylwetkę figury, podkreślono duże uogólnione masy i linie. Castiglione, hrabia Baldassare – włoski dyplomata i pisarz.

Urodził się w pobliżu Mantui, służył w różnych włoskich sądach i był ambasadorem księcia Urbinskiego w 1500 r. Na rzecz Henryka VII Anglii, od 1507 r. We Francji do króla Ludwika XII. W 1525 roku, w dość przyzwoitym wieku, został wysłany przez nuncjusza papieskiego do Hiszpanii.

Głównym dziełem Castiglione są dialogi „On the Court”, przedstawiające typ idealnego dworu i obraz wyrafinowanych zwyczajów i dowcipnych rozmów włoskiego społeczeństwa renesansu. Castiglione został zainspirowany wyrafinowanym i wykształconym dziedzińcem Urbinskiego. Pierwsze wydanie eseju zostało ukończone w 1516 roku. Najnowsza edycja dialogów została wydrukowana w Wenecji w 1528 r. W drukarni spadkobierców Alda Manuciusa, a następnie przetłumaczona na wiele języków.

Ta praca szeroko gloryfikowała Castiglione we Włoszech i poza nią.

Castiglione stworzył artystyczny obraz idealnego dworzanina, który pojawił się w rozmowie uczestników dialogów – prawdziwych ludzi, arystokratów ze środowiska księcia, w tym weneckiego patrycjusza Pietro Bembo i samego Castiglione. Jego idealny dworzanin posiada wszystkie cnoty doskonałej, wszechstronnie wykształconej i wyrafinowanej osoby wykształconej.

Jest to rodzaj syntezy humanistycznych idei dotyczących ideału osobowości. Hero Castiglione jest mądry i przystojny, szeroko erudycyjny w różnych dziedzinach wiedzy, twórczo obdarowany – poetycko i muzycznie, obdarzony wszelkimi cnotami, skromnymi, sympatycznymi i dobrze usposobionymi. Jest mądrym doradcą władcy, nie interesuje się swoim osobistym, ale państwowym interesem.

Idealny dworzanin jest ucieleśnieniem łaski, harmonii, piękna, jest estetycznie doskonały. Na tym obrazie sądu Castiglione nie tylko ucieleśnia humanistyczny ideał osoby, ale jest społecznie ograniczony do środowiska i idei arystokratycznej elity, do której należy bohater Castiglione, iw której żyje i działa.

W rezultacie humanistyczny ideał jest powiększany i wzbogacany, ale jednocześnie traci swoje uniwersalne znaczenie, co było dowodem na pojawienie się zjawisk kryzysowych w renesansowym światopoglądzie porów o wysokim renesansie. W kompozycji Castiglione z wielką siłą artystyczną wyraził wiarę w godność człowieka, w jego zdolność do samodoskonalenia, przekonanie o jego nieograniczonych możliwościach twórczych. Castiglione jest znany jako łacina i jako włoski poeta.

Giulio Romano dał mu, przyjacielowi wielkiego artysty Rafała Santiego, pomnik w kościele Madonny delle Grazie w Mantui.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)