Drzewa w Estak – Raoul Dufy

Drzewa w Estak   Raoul Dufy

Dufy napisał ten obraz podczas podróży wraz z Georges Braque „śladami Cezanne'a”. Tłumione, „ciężkie” kolory obrazu, zniekształcone formy. – Wszystko to pożyczył od słynnego postimpresjonisty. Wkrótce jednak artysta zdał sobie sprawę, że kubizm nie jest jego ścieżką.

I jeszcze raz postanowiłem znaleźć swój własny styl.

Duffy nie był wczesnym artystą poszukującym samego siebie. Spędził dużo czasu na poszukiwaniu drogi do malarstwa, oddając hołd zarówno impresjonizmowi, jak i fowizmowi i kubizmowi. Żaden z tych trendów nie uchwycił go całkowicie. Światopogląd Dufy'ego wymagał innych ekspresyjnych środków – czyli takich, które nie znajdowały się w arsenale współczesnych trendów artystycznych.

Wciąż i wciąż Dufy musiał zaczynać od zera, aż w końcu na tym arkuszu pojawił się portret jego dziecinnie wesołej, radosnej muzy, nie jak jego towarzysze, poskręcane muze XX wieku. Hieroglificznie dokładny kontur artysty przedstawiał jej łatwą figurę; przezroczyste, jasne kolory sprawiły, że się uśmiechnęła.

Inni krytycy obwiniali Dufy'ego, że „nie jest poważny”, że jego zachowanie zostało zepsute przez zbyt długą pracę w dziedzinie sztuki dekoracyjnej i użytkowej. Być może w tych słowach była jakaś prawda. Dufy okresu dojrzałego jest rzeczywiście uroczo frywolny i nieco dekoracyjny. Każdy artysta pokonuje i układa chaos na swój własny sposób.

I wydaje się, że „nie poważny” sposób Dufy'ego nie jest z nich najgorszy.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)