Autoportret w 1493 r. – Albrecht Durer

Autoportret w 1493 r.   Albrecht Durer

Albrecht Dürer namalował wiele autoportretów. Na tym artyście przedstawił się w wieku 22 lat, kiedy wrócił z dalekich wędrówek. Podróże praktykantów, którzy ukończyli studia, były od dawna zwyczajem wśród europejskich rzemieślników i artystów, aby mogli zapoznać się z innymi pracownikami w innych miastach i krajach.

Młoda twarz jest piękna i spokojna. Oczy lekko skośne na widza – tak się stało, usiadł bokiem do lustra. Długie jasne czerwone włosy spadają na ramiona.

Wydają się płynąć płomieniami. A kudłaty ciemnoczerwony kapelusz przywołuje również ideę ognia.

Szaro-zielona kurtka z otworami na rękawach obszyta czerwoną wstążką. Szyja i górna część klatki piersiowej są nagimi, widocznymi obojczykami. Koszula z cienkiego płótna w wykwintnych zestawach i czerwonawym oprogramowaniu. Krój i kolor kostiumu jest elegancki. Widać, że styl krawiecki dyktowany przez artystę.

Silne ręce ostrożnie trzymają gałązkę ostrokrzewu – symbol męskiej wierności.

Na głębokim, ciemnozielonym tle twarz świeci, usta płoną, włosy płoną. Na górze monogramu artysty i napisu: „Moja sprawa trwa, jak nakazało niebo”. Młody artysta to pan młody.

Ojciec poślubił swoją narzeczoną. Syn i nie miał nic przeciwko. W środowisku rzemieślniczym ich zwyczaje. Dürer – junior otrzyma prawa mistrza.

A mistrz musi się ożenić bez przerwy.

Co ciekawe, w czasach Dürera artyści byli rzemieślnikami, była to bardzo szanowana gildia. W Europie Zachodniej w średniowieczu gildia jest partnerstwem, związkiem. A sztuka stała się później malowaniem i był to długi proces od renesansu do epoki nowożytnej.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)