Pustka – Natalia Goncharova

Pustka   Natalia Goncharova

Ten obraz jest wyjątkiem, a zarazem innowacją. Po raz pierwszy w całym rosyjskim malarstwie awangardowym w dziele Goncharowej pojawia się abstrakcyjna struktura w postaci wielokolorowych koncentrycznych pierścieni o nieregularnym kształcie.

Ta struktura, która ma biologiczną, białkową formę, jest niestabilna w kształcie, kurczy się i rozszerza w szerokości i głębokości, podobnie jak nieznana substancja materialna, do fali energii. Jest wypełniony, jak zawsze Goncharową, tchnieniem życia, jednak życie innego poziomu – życie materii myślącej.

Rytm i przemiana niebieskich i białych pierścieni o malejących rozmiarach o różnej szerokości taśmy o gęstej, gładkiej teksturze tworzy własną przestrzeń, płynącą w tych formach, płynącą wokół innej przestrzeni, utworzonej przez obrazową masę koloru czarno-zielono-liliowego o matowej fakturze. Otaczająca przestrzeń staje się przepuszczalna, pomimo ciemnej, matowej właściwości pochłaniania całego światła.

Goncharova narusza fizykę koloru i fizykę materii, niszcząc jedność i gęstość materiału tworzoną przez pigmenty barwiące, wprowadzenie wybielanych elementów obrazkowych przypominających odbicia lustrzane. Płaszczyzna całego malowniczego pola obrazu zdaje się tracić granice materialne. A kompozycja jest gotowa je przezwyciężyć, stając się jakby ilustracją czterowymiarowej klauzuli: „Obraz jest szybujący, daje poczucie tego, co można nazwać czwartym wymiarem – ponadczasowym i ponad przestrzennym…”.

Objętość materiału – kolory, ich tekstura, tj. „Pełny” – oznacza „pusty”: „pełny” powoduje „pusty”, objętość staje się kategorią przestrzeni. Obraz może wydawać się czysto abstrakcyjny. Jeśli myślisz o wiedzy teozoficznej, możesz sobie wyobrazić, że centralna biała plama jest jak wyznaczenie tunelu, który prowadzi do innego świata, do wyimaginowanej „pustki”. To jest nieziemski kolor.

Niebieskie pierścienie – rodzaj etapu przejścia przez ten tunel do innego świata.

Temat przejścia do innego świata nie pojawia się po raz pierwszy w dziełach artystów. Takie tunele były obecne w pracach innych artystów duchowego ducha. Żywym przykładem jest „Narodziny ludzkiej duszy” z 1808 r. Niemieckiego romansu F. O. Runge.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)