Nocturne in Blue and Gold: Old Battersea Bridge – James Whistler

Nocturne in Blue and Gold: Old Battersea Bridge   James Whistler

Po pierwsze, Whistler nazwał to zdjęcie „Nokturn w kolorze niebieskim i srebrnym numer 5.” Ten oryginalny tytuł ma znaczenie. Po pierwsze, podkreśla rolę przypisaną przez artystę do skali kolorów. Po drugie, postać mówiła o zamiarze Whistlera, by napisać całą serię Nokturnów.

Głównym elementem kompozycji jest stary drewniany most w Battersea, zniszczony w 1881 roku. Most ten był uważany za dość niebezpieczne miejsce, ponieważ był wielokrotnie uszkadzany przez statki ściskające się między ciasno ułożonymi stosami. Chcąc nadać mostowi bardziej elegancki wygląd, Whistler zmienił swój kształt, zwiększając wysokość konstrukcji i rozszerzając jej rozpiętość.

Najprawdopodobniej to zdjęcie powstało pod wpływem rycin japońskiego artysty Hiroshige przedstawiających fajerwerki.

Ciekawe jest to, że „Nokturn w kolorze niebieskim i złotym” jest napisany tak, jakby autor siedział w łodzi. Whistler przekazał „rozmyślną” atmosferę za pomocą swobodnych, szerokich uderzeń, dzięki czemu drugi brzeg rzeki wydaje się pokryty mglistą mgłą.

Nocturne in Blue and Silver: Battersea Jetty – James Whistler

Nocturne in Blue and Gold: Old Battersea Bridge   James Whistler

Nokturny można przypisać suwerenności najbardziej oryginalnym i potężnym dziełom Whistlera. Większość z nich, w tym Nokturn w Blue and Silver: The Battersea Jetty, powstały w latach 70. XIX wieku.

Fabuły na „Nokturny” często stały się widokami Tamizy, w pobliżu której mieszkał artysta.

Sceny miejskie są również obecne w serii Nocturnes, ale jest ich niewiele. Jedna z tych prac – „Nokturn w kolorze szarym i złotym: Snow in Chelsea”, 1876. Sama nazwa Nocturnes została zaproponowana Whistlerowi przez jego stałego klienta Frederick Lilapd.

Whistler lubił wprowadzać terminy muzyczne do tytułów swoich obrazów. Uważał, że odwróci to uwagę widza od konkretnego kontekstu czasowego i topograficznego. „Używając terminu” nokturn „, podkreślam uniwersalność obrazu, odciętego od konkretnego miejsca lub wydarzenia” – napisał Whistler.

Whistler przez długi czas wędrował w poszukiwaniu natury wzdłuż brzegów Tamizy, ale trudno mu było tworzyć szkice na świeżym powietrzu, więc większość jego obrazów powstała z pamięci w studiu. Przyjaciele wspominali, że podczas takich spacerów Whistler często mruknął kilka słów, jakby mówił i zapamiętywał szczegóły przyszłego obrazu. Wracając do warsztatu, przywracając uczucia słowami, które pozostały w jego pamięci, działał bardzo szybko.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)