Ciężki kamień – Spinello Aretino

Ciężki kamień   Spinello Aretino

W 1387 roku Spinello Aretino napisał serię fresków na temat życia św. Benedykt w zakrystii kościoła San Miniato, położonego na zboczu góry nad Florencją. Jako założyciel pierwszego wielkiego zakonu klasztornego na Zachodzie, Benedykt jest często przedstawiany jako budowniczy klasztorów: na przykład, w cyklu fresków w klasztorze na górze Oliveto Maggiore, niedaleko Sieny, temat ten jest traktowany w bardziej wyrafinowany sposób. Sądząc po legendach św.

Benedykt, opowiadany w Dialogach św. Grzegorz Wielki, cieszył się wielką sławą i czcią jako cudotwórca i egzorcysta.

Na scenie Spinello Aretino przedstawił epizod związany z pierwszym zbudowanym przez St. Benedyktyczne klasztory na górze Cassino. Mnisi w białych szatach nie mogą podnieść kamiennej płyty, którą muszą zbudować, ponieważ diabeł siedzi na niej. Św. Benedykt podnosi rękę, by wypędzić demona, który spieszy się wydostać.

ST. BENEDICT. Benedykt urodził się w Umbrii; udawszy się do Rzymu, aby studiować, odmówił rozwiązłego życia w mieście, aby zostać samotnikiem.

Około 529 roku założył swoje zamówienie, pierwsze w Europie, na górze Cassino. Jego sława rozeszła się wszędzie, a przywódca Ostrogotów Totila wysłuchał jego rady. Św. Benedykt został pochowany w tym samym grobie ze swoją siostrą św. Scholastica.

Poza tym niewiele wiadomo o jego życiu, ale istnieje wiele legend. Oto niektóre z nich: pielęgniarka Benedykta poszła za nim do Rzymu, gdzie pożyczyła sito; kiedy się rozpadło, Benedykt cudownie go przywrócił. Jako pustelnik był karmiony przez mnicha, który dał mu do zrozumienia, że ​​jedzenie przynoszono szarpiąc linę, na której drugim końcu był przymocowany dzwon.

Benedykt poprosił braci mnichów o prowadzenie bardziej surowego życia, dlatego starali się go otruć: kiedy Benedykt przeczytał błogosławieństwo nad szkłem zawierającym truciznę, został roztrzaskany na kawałki, jak z kamienia. Mavriy i Placid byli dwoma młodymi mężczyznami powierzonymi jego opiece. Kiedy Plazyd wpadł w burzliwą rzekę, Benedykt zrobił to, aby Mavrij zdołał uratować przyjaciela, chodząc po powierzchni wody i wyciągając go z rzeki za włosy.

Kapłan-złoczyńca próbował zatruć Benedykta kromką chleba, ale święty rozkazał wronie odlecieć zatrutym plasterkiem, a kapłan został zmiażdżony przez zawalony budynek.

Benedykt zagroził dwóm zakonnicom natychmiastową ekskomuniką, jeśli nie przestaną plotkować. Ignorując to ostrzeżenie, kilka dni później zmarli i zostali pochowani w kościele. Podczas Mszy diakon kazał wyjść tym, którzy nie należeli do Kościoła, a te dwie zakonnice wstały z grobów i opuściły kościół. Benedykt wypędzał demony z opętanych i uzdrawiał chorych.

Zwykle jest przedstawiany jako siwobrody starszy. Może nosić czarną szatę z rzędu, do której pierwotnie należał, lub białą szatę zreformowanego porządku. Jego atrybutami są kruki lub kruki, a także złamana taca.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)