Sirin i Alkonost. Pieśń radości i smutku – V. M. Vasnetsov

Sirin i Alkonost. Pieśń radości i smutku   V. M. Vasnetsov

Tradycyjne słowiańskie symbole radości i smutku uznano za dwa rajskie ptaki: Sirin i Alkonost. W ortodoksyjnych bestiariuszach „sirin” mówi się, że są to pół-pół-mężczyźni, biseksualni, śpiewający takie słodkie pieśni, że słuchając ich tracą umysł, idą na głos, nie zauważając drogi, wpadają do wody i umierają. Według innej wersji: zapomina o swoim życiu, idzie na pustynię i ginie.

Siriny lub widły – duchy źródeł wody, które mogą latać. Następnie to plemię w rosyjskim popularnym druku zamienia się w jednego ptaka. W legendach Europy Zachodniej ptak Sirin uważany jest za ucieleśnienie nieszczęśliwej duszy. Jego nazwa może być łatwo skorelowana z greckimi „syrenami”, o których legendy można by sprowadzić do starożytnej Rosji przez kupców, którzy chodzili po rzekach z Bizancjum i samej Grecji.

Syreny są drapieżnymi pięknościami z głową i ciałem pięknej kobiety i szponiastymi nogami ptaków. Są córkami pana wód słodkich Aheloy i jednej z muz. Po ojcu odziedziczyli dziki i zły temperament, a od matki boski głos.

Z ich magicznym śpiewem syreny wabiły marynarzy na ich wyspę – rozbijały statki na przybrzeżnych rafach, podczas gdy oni sami umierali w wirach lub w szponach kusicielek.

O Alkonost, w tradycji prawosławnej, donosi się, że jest to ptak, który składa jaja w głębi morza w środku zimy, a te jajka są ULUBIONE – nie psują się i nie unoszą się na wierzch, gdy tylko nadejdzie czas. Alkonost nie spuszcza wzroku z powierzchni wody i czeka na wejście, ponieważ bardzo trudno ukraść jajko Alkonost. Jeśli to się powiedzie, ludzie zawieszają takie jajko pod żyrandolem w kościele, który jest symbolem integralności i jedności wszystkich ludzi, którzy do niego przychodzą.

Ptak Alkonost jest przykładem Bożego Miłosierdzia i Opatrzności Bożej, dlatego w ciągu tych siedmiu dni, kiedy Alkonost troszczy się o swoje dzieci, morze jest spokojne. Obecnie stoczniowcy są cenieni i nazywani Alkonost lub Alkionov. Ta druga nazwa pozwala nam powiązać pochodzenie Alkonostu z grecką legendą o królowej Alcyone. Córka Boga wiatru Aeolus, żona króla Keika, królowej Trachiny, Alcyone, bezskutecznie próbuje odwieść męża od pielgrzymki morskiej do sanktuarium Apolla Klarossky'ego w Azji Mniejszej.

Keik wpada w burzę i umiera wraz ze wszystkimi towarzyszami.

Alkion długo czeka na męża na brzegu, do którego nosi jego ciało. Po tym Alkiona wspina się na urwisko i rzuca go w morze. Bogowie zmiłowali się nad Alkioną, a woda nie została dotknięta przez kobiece ciało, lecz przez lotne pióra ze skrzydła zimorodka. Alkiona oznacza „zimorodka”.

Ten ptak niesie jaja i lęgi pisklęta zimą, buduje gniazda nad brzegiem morza. Alkonost śpiewa radośnie, bo obiecuje Raj. Śpiewając Sirin, jak wskazują średniowieczne źródła, melancholia, Sirin pragnie zaginionego Raju, prosząc o powrót do nieba. We współczesnej kulturze Sirin i Alkonost są niepodzielni, są dobrze znanymi symbolami śpiewu Bolesnego i Radosnego.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)