Miłość inspiruje – Adolph Bouguero

Miłość inspiruje   Adolph Bouguero

Miłość inspiruje Obraz początku XX wieku „Miłość inspiruje” został napisany przez autora Adolfa Bouguero pod koniec jego pracy i życia. Dzięki swemu doświadczeniu i mądrości, w swoich ostatnich dziełach, Bouguero rozpryskał szczególnie wzruszające wątki wypełnione miłością i ciepłem. Przetrwawszy wiele strat, artysta starał się emanować uczuciami w tematach obrazów. „Miłość inspiruje” – jak wiersze poetyckie są wypełnione rymem narracji i sposobem przedstawienia.

Płótno proponowane do kontemplacji należy do gatunku bajek. W złożonej gradacji epok w sztuce „Miłość inspiruje” odnosi się do akademizmu salonu. W nim autor Adolf był niedoścignionym mistrzem. Ponadto nie można pominąć rozmiaru samego obrazu.

Pisząc pracę, Bouguero dążył do autentyczności skali, jednak pełnowymiarowa litera obejmowała wszystkie dzieła mistrza. Taka mieszanka niuansów podsyca umiejętności artysty w przedstawianiu zmysłowych momentów życia człowieka.

Wraz z zakochaną na zdjęciu dziewczyną, mityczna postać oparta na rzymskich opowieściach – Kupidyn spotyka się razem. Ze względu na pojawienie się w fabule grobowca ze strzałami uchwycono pomysł Bouguero. Miłość i wszystko, co jest związane z tym uczuciem, nie zawsze ma narrację na obrazie początków męskiego i żeńskiego. Zakochana dziewczyna artysty o wyimaginowanej postaci.

Nie ma go na płótnie. Być może przedmiotem miłości jest bezcielesna istota, taka jak Bóg, lub bohater, który wcale nie odwzajemnia się bohaterce. Jej dłonie wystrzeliły w kierunku nieba jak skrzydła.

Nazwa płótna może być rozumiana dosłownie w tym przypadku. Jeszcze chwila, a dziewczyna szybuje nad światem. Sięga po Kupidyna, nie wiadomo, czy jego wizerunek jest zakochany.

Ile strzał miłości wciąż przebija jej ciało? Mały Bóg sięga po kolejną porcję ciernistych patyków…

Chwytając znaczenie dzieła, jeszcze jedno wyjaśnienie przychodzi na myśl prośbie dziewczyny. Jej ręce proszą o miłość, która przechodzi przez jej zdewastowane ciało. A teraz jest blisko. Taka interpretacja ma prawo istnieć, biorąc pod uwagę żal i melancholię w oczach bohaterki.

Teraz możesz zanurzyć się w zwykłym zgiełku kolorów Bouguereau. Płótno jest bardzo ciepłe i jasne. „Zimne” ciała z przezroczystą skórą nadają miodu smak. Kolorystyka ciepłego widma dotknęła otaczającego obrazu.

To jest trawa i dalekie plany zarośli. Sama konstrukcja kompozycji jest powiązana z bohaterami, którzy są wystarczająco wielcy, by pomieścić rozmiar obrazu. Pomimo ich powagi zarówno dziewczyna, jak i Kupidyn są w równowadze z fabułą.

Po cichu opowiadają o pochodzeniu uczuć, z których tylko wszechświat może być starszy i inspirują.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)