Kobieta z kwiatem – Paul Gauguin

Kobieta z kwiatem   Paul Gauguin

Portret tahitańskiej kobiety w europejskiej sukni z kwiatem we włosach jest jednym z pierwszych dzieł Gauguina z pierwszego okresu tahitańskiego.

W 1891 r. Malarz przeprowadził się na wyspę i osiadł tam, kupując chatę. Nowe życie, zupełnie inna moralność i sposób życia, zadowolona i odmienna estetyka Gauguina.

Obraz bohaterki obrazu jest sąsiadką artysty, który z ciekawością spojrzał na chatę obcego Europejczyka, nie odważając się mu przeszkadzać. Jednak ciekawość wciąż panowała, a raz znalazła się na progu. Kobieta poprosiła o pozwolenie na obejrzenie reprodukcji obrazów, które wisiały na ścianach chaty Gauguina.

Japońskie odbitki, obrazy prymitywistów, Monet fascynował tahitańczyków nieznajomych z malarstwem.

Podczas gdy gość patrzył na obrazy, Gauguin zrobił szkic jej portretu, który bardzo zawstydził wyspiarza. Natychmiast odjechała, ale wkrótce wróciła elegancko ubrana i miała kwiat we włosach.

Nie tak dawno temu francuscy misjonarze zaczęli aktywnie pracować nad przekształceniem „dzikich” Tahitańczyków w chrześcijaństwo i osiągnęli znaczny sukces. Dlatego kobieta pozuje dla artystki w europejskiej sukni. We włosach jej tradycyjnym kwiatem jest tahitańska gardenia lub tiara.

Ten kwiat jest nadal ważny dla miejscowej ludności – jest symbolem tego regionu, a ponadto perfumiarze rozsławili go, wykorzystując diadem do tworzenia doskonałych perfum.

Takie dziwaczne połączenie – niezwykły wygląd, daleki od tradycyjnego rozumienia piękna, prosty, ale cywilizowany strój i kwiat, który jest symbolem wyspy, zaskakuje współczesnego widza, nie mówiąc już o publiczności, która podziwiała pracę zaraz po jej stworzeniu. Sam Gauguin był zadowolony z tego zdjęcia i wysłał je jedno z pierwszych na kontynent, gdzie niemal natychmiast wpadła do prywatnej kolekcji Jacobsena.

Jeśli chodzi o stronę techniczną obrazu, od razu widać, że obraz ma wyraźny ślad indywidualnego stylu autora, co przejawia się nie tylko w wyborze fabuły, ale także w jej wykonaniu – jaskrawych kontrastujących kolorach, wyraźnym konturze, dekoracyjnym efekcie i kolorystyce. Konstruując kompozycję, Gauguin wykorzystuje także swoje ulubione sztuczki – jasne żółto-czerwone tło jest stylizowane na kwiaty, które dają obrazowi kompletność i równowagę przestrzeni.

Dziś to wspaniałe arcydzieło można znaleźć w Kopenhadze, w Nowym Gliptocie w Carlsbergu.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)