Złota Jesień – Izaak Lewitan

Złota Jesień   Izaak Lewitan

Na pierwszym planie płótna „Złota jesień” przedstawia brzozowy gaj, rozciągający się po obu stronach wąskiej głębokiej rzeki, której strome brzegi porastają trawa i krzewy. Działki czerwonawo-brązowej ziemi patrzą przez nie w niektórych miejscach.

Nad zboczem są pięknymi brzozami, brzozami błyszczącymi złotem w promieniach chłodnego jesiennego słońca.

Istnieje uczucie, że żółte i czerwone złoto rozlewa się w powietrzu. Kilka szkarłatnych otworów osiki dodaje dodatkowe nasycenie do ogólnego zakresu kolorów obrazu. Samo słońce nie jest widoczne na płótnie, ale widz czuje, że jego promienie wydają się grać na powierzchni całego płótna.

Jasne złote korony drzew tworzą radosny, afirmujący nastrój na zdjęciu. Natura na płótnie nie tylko nie blaknie, ale wręcz przeciwnie, raduje się na początku jesieni! W pracach dominują trzy kolory – złoty, niebieski i niebieski z niewielkim dodatkiem zieleni.

Ten schemat kolorów symbolizuje radość i pełnię życia.

Obraz wyraźnie pokazuje szczególną uwagę Lewitana jako malarza. Złota Jesień nie jest monotonnym krajobrazem. W żółtości, która najczęściej występuje na tym płótnie, artysta zauważa i odzwierciedla ogromną ilość odcieni kolorów.

Jednocześnie zwraca uwagę na inne kolory.

Na prawym brzegu rzeki mistrz przedstawił zielonkawo-szare drzewa, jakby wyblakłe na słońcu i wypłukane przez częste jesienne deszcze. W tle widać małą wioskę z chłopskimi chatami. Za nimi rozciągają się pola, a wzdłuż linii horyzontu rozciąga się las cytrynowo-ochrowy.

Główny nastrój obrazu „Złota jesień” jest prawdziwym świętem życia, uczuciem radości z krótkotrwałego i kruchego piękna otaczającej przyrody. Piękno płótna malarskiego przyciąga, zachwyca, a jednocześnie poprawia. Natura przedstawiona na zdjęciu jest jednocześnie majestatyczna, piękna i bezbronna.

Wymaga to starannej uwagi.

Według krytyków sztuki Levitan, w przeciwieństwie do wielu artystów, potrafił nie tylko pięknie i poprawnie pisać, ale także cieszyć się tym procesem. Dlatego wszystkie jego obrazy są wyjątkowymi zjawiskami natury obrazowej, o których trudno pisać, ale które tak łatwo podziwiać, poddając się ich niewytłumaczalnemu urokowi.

Naukowcy twierdzą, że w jego dziedzictwie jest około stu obrazów na temat jesieni. Jeden z najbardziej lubianych przez publiczność jest uważany za „złotą jesień”. Wspaniały jesienny krajobraz stał się dowodem na ukrytą siłę życiową, która mimo wszystko tkwiła w genialnym artyście, który cierpiał bolesne ataki melancholii.

Na niewielkim płótnie Levitan stworzył zaskakująco jasny i pełen życia krajobraz. Jesień jest przedstawiana w bogatych nasyconych kolorach, które bardzo rzadko występują na płótnach artysty, którzy zazwyczaj preferują bardziej miękkie pastelowe kolory i delikatne schematy kolorów.

Jednak najwyraźniej blask jesiennej natury jest tak wzruszony przez malarza, że ​​postanowił wycofać się ze swojego twórczego sposobu.

Płótno „Złota jesień” jakby oddychało przezroczystą błogością. Przedstawione na pierwszym planie brzozy są żywe i niewinne. Odważne energetyczne uderzenia farby, które według krytyków sztuki stały się prekursorami impresjonizmu, łatwo i swobodnie padają na płótno, ożywiając jesienny gaj grą światła i lekkim powiewem.

Wielu malarzy stara się przekazać w swoich obrazach pożegnalne piękno jesiennych porów i „dziką przyrodę”. Jednak to Lewitan jest nieodłącznym elementem lekkiego smutku i niezwykle subtelnego liryzmu. Te wyjątkowe cechy oświetlają jego obrazy specjalną mocą jakiegoś mistycznego uczucia.

Według słynnego artysty A. Benoita Lewitan wiedział, jak czuć w naturze to, co chwalił Stwórcę, słyszał bicie jej serca. Ujawnienie najbardziej intymnych tajemnic natury, jej najgłębszej treści duchowej było nieustannym dążeniem artysty przez całe jego krótkie życie twórcze.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)