Pani w ogrodzie Saint-Adress (Lecadre Jeanne-Margarity w ogrodzie) – Claude Monet

Pani w ogrodzie Saint Adress (Lecadre Jeanne Margarity w ogrodzie)   Claude Monet

Kiedy Claude Monet namalował obraz, znany obecnie jako Dama w Ogrodzie, ogłosił się już innowatorem w malarstwie krajobrazowym, który powstał przeciwko regułom i przepisom starej sztuki. Artysta uznał, że niewystarczające jest pisanie etiud w naturze, a następnie stworzenie ich obrazu w warsztacie. Chcąc uchwycić naturę, którą widzi dokładniej i bardziej bezpośrednio, Monet postanowił zrobić odważny krok: zaczął malować obraz bezpośrednio z życia lub, jak zaczęli mówić, na świeżym powietrzu.

Obraz natury nabrał szczególnej świeżości i konkretności. Nowa metoda doprowadziła jednak do nieco nieoczekiwanych rezultatów i zmusiła artystę do wyciągnięcia daleko idących wniosków. Monet zdał sobie sprawę, że przedstawiając nieustannie zmieniającą się naturę, głównym zadaniem jest przenoszenie światła słonecznego.

W obrazie „Pani w ogrodzie” Monet wybiera godzinę poranną, kiedy światła i cienie są wyraźniej rozdzielone niż w gorące popołudnie, podczas gdy kolory zachowują swoją jasność i czystość.

Zgodnie z podstawową koncepcją kładzie nacisk na kontrasty czerni i bieli: na ciemnej ścianie topoli nasycone plamami światła słonecznego błyszczą – kwitnące drzewo; za nim, w głębi, jest inny; a po lewej jest postać młodej kobiety w niebieskiej sukience. Chcąc osiągnąć maksymalny efekt w transmisji światła, Monet pogrubia cienie wokół obiektów. Jednak uważnie obserwując naturę, artysta zauważył, że cienie były wypełnione światłem.

Dlatego w swoich krajobrazach stara się unikać tępej czerni w zacienionych miejscach i, jeśli to możliwe, nie używać czarnej farby.

W obrazie „Pani w ogrodzie” nadal nie odnosi pełnego sukcesu. Monet przesyła intensywność oświetlenia z czystym kolorem. Więc pisze kwiaty po słonecznej stronie kwietnika jasnym cynobrem, na cieniowanym z zimniejszym klaplakom.

Zgodnie z tą samą zasadą różnicuje zielenie traw. Dokładne badanie natury prowadzi go do używania dużej liczby odcieni zieleni.

We wczesnym obrazie „Pani w ogrodzie” kontrasty światła i cienia są zbyt proste, obraz jest miejscami ostry, a kolor jest nieco ostry, ale staje się decydujący i staje się najważniejszą cechą całej późniejszej sztuki. Obraz wyróżnia się jasną i surową kompozycją, wyraźnie racjonalistyczną z całą swoją naturalnością. Rozmyta konstrukcja przestrzenna wskazuje na ciągłość sztuki Moneta z tradycją wszelkiego francuskiego malarstwa pejzażowego.

Jednocześnie przedstawiony motyw jest pełen subtelnej poezji.

Dokładna i nasycona emocjonalnie interpretacja rzeczywistości stała się integralną cechą francuskiego impresjonizmu, który rozpoczął się w latach 60. XIX wieku przez Moneta i jego współpracowników Pissarro, Sisley, Renoir. Obraz wszedł do Ermitażu w 1930 roku z Państwowego Muzeum Nowej Sztuki Zachodniej w Moskwie.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)