Krzesło Gauguina – Vincent Van Gogh

Krzesło Gauguina   Vincent Van Gogh

Dla Vincenta van Gogha Paul Gauguin był nie tylko artystą, ale bliskim przyjacielem, z którym wiązał duże nadzieje na współpracę. Jednak wkrótce po przybyciu Gauguina do Arles w listopadzie 1888 r. Wybuchła gwałtowna kłótnia między artystami, a ich komunikacja ustała. Gauguin opuścił gościnnego Żółtego Domu Van Gogha, pozostawiając tylko puste krzesło.

Puste krzesło na środku pokoju. Nieobecność osoby, która go kiedyś zajmowała. Zgorzknienie utraty bliskiego przyjaciela i załamanie związanych z nim marzeń. W podobnej atmosferze Van Gogh stworzył obraz „Krzesło Gauguina”.

Nieco później napisano dodatek – obraz „Krzesło Vincenta Van Gogha z fajką”. Prace stały się prototypami dwóch artystów, odzwierciedlając odmienność ich charakteru, poglądy na życie i sztukę, różne sposoby przeznaczenia.

Krzesło jest główną postacią zajmującą całą przestrzeń obrazu. Wykonany z rąk wykwalifikowanego rzemieślnika, z książkami i świecą na siedzeniu, z jego wyglądem uosabia ambicję Gauguina i jego bogatą wiedzę. Główne kolory obrazu – czerwony i zielony – wybrane przez Van Gogha nie są przypadkowe. Dokładniej i głębiej niż inne dźwięki, byli w stanie przekazać utracone iluzje i ciemności, w które artysta pogrążył się wraz z odejściem Gauguina.

W tandemie dwóch dzieł kontrastu nastroju obraz „Krzesło Gauguina” wygląda bardziej ponuro, a artysta nie widzi w nim przebłysków światła, jak w sytuacji życiowej. Martwy mebel w swojej naturze symbolizuje coś żywego, ale należy do przeszłości.

To ślad osoby pozostawionej przez niego w świecie materialnym, miejsca, w którym ta osoba już nie istnieje i może nigdy nie być.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)