Kolos – Francisco de Goya

Kolos   Francisco de Goya

Czołowy hiszpański malarz z końca XVIII wieku z początku XIX wieku, Francisco de Goya, wyróżniał się akwafortą, rytowaniem, tworzeniem gobelinów i obrazów, stając się wiodącym artystą dworu królewskiego Karola IV. Pomimo patronatu Karola Goya nigdy nie był zagorzałym monarchistą.

Często mówi się, że El Greco był artystą kościoła, Velasquez był artystą dworu królewskiego, a Goya był malarzem ludu. Ponadto jego awangardowe motywy sprawiają, że mistrzowie są jednym z pierwszych współczesnych artystów w Europie, którzy inspirowali wielu modernistów, a także słynnych mistrzów, w szczególności Moneta i Picassa. Malowane portrety pomogły Goyi osiągnąć najwyższą pozycję dostępną artystom dworskim.

W 1793 r. Paranoja i inne problemy zdrowotne sprawiają, że artysta jest głuchy i skłonny do dekadenckich nastrojów, co przekłada się na powstanie serii prac pełnych mrocznego romantyzmu.

Colossus, jedno z największych arcydzieł nie tylko Goyi, ale cała historia malarstwa, a także jeden z najlepszych przykładów romantycznej wyobraźni mistrza. Na tle nieba, z odsłoniętymi plecami do widza, stoi ogromny mężczyzna. Jest ciemny, brodaty i fizycznie rozwinięty, a jego pięści są uniesione w groźny sposób.

Wygląda na to, że mężczyzna odchodzi. Wzgórza, znajdujące się na poziomie bioder, dają wyobrażenie o tym, jak masywna jest postać. W tym celu przedstawiono również chmury, które owijają się wokół miednicy.

Najprawdopodobniej zasłonięte oczy olbrzyma symbolizują ideę ślepej przemocy.

Pomiędzy widzem a kolosem leży szeroka dolina, która jest miejscem masowego lotu paniki. Ludzie z wypełnionymi wozami i zaprzęgniętym bydłem oddalają się od ogromnej postaci na horyzoncie. Dodatkowe napięcie na pierwszym planie tworzy biegające stado byków. Warto zwrócić uwagę na zmieszanego szarego muła stojącego po ich lewej stronie.

Niektórzy eksperci uważają, że zwierzę symbolizuje niezrozumienie okropności wojny.

Dziwne, ale nie ma uzasadnienia, by wierzyć, że olbrzym wyrządził komukolwiek krzywdę. Jednak widz nie musi o tym wiedzieć, aby usprawiedliwić ucieczkę przestraszonych ludzi.

Technika użyta przez Goya w „Colosse” jest podobna do tej zastosowanej w serii fresków na ścianach jego domu, jednak historycy sztuki obalili założenie, że dzieło jest częścią serii, pomimo dominacji charakterystycznych kolorów i unikalnie skonstruowanego oświetlenia.

Głównym źródłem inspiracji był wiersz „Pirenejskie proroctwo” Juana Bautisty Arriaza. Wiersze przedstawiają Hiszpanów jako giganta, który wyszedł z Pirenejów, aby odeprzeć Napoleona. Ponadto staranna analiza obrazu olbrzyma pokazała, że ​​postać ta jest podobna do Herkulesa, namalowanego przez Francisco de Zurbarano.

W czerwcu 2008 r. Szef Muzeum Prado odniósł wrażenie, że Kolos nie był dziełem Goyi. Długie spory i postępowania obaliły to założenie.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)