Zinaida Hippius – Leon Bakst

Zinaida Hippius   Leon Bakst

Grafika portretowa, wykonana na papierze. Artysta użył ołówka, użył sangwinika. Ponadto przyklejony kawałek papieru.

Początkowo był to szkic, który Bakst ukończył później. Zinaida Nikolaevna miała niesamowitą postać i wspaniałe nogi. Bakst mógł pokazać swoje długie, niekończące się nogi tylko przez przyklejenie większej ilości papieru.

Portret był początkowo postrzegany jako skandaliczny i nieprzyzwoity z powodu stroju Zinaidy Gippius. Jest to kostium małego Lorda Pamplerobo, bohatera opowiadania napisanego przez anglo-amerykańskiego pisarza Bardneda w 1886 roku, który został przetłumaczony na 17 języków obcych, w tym rosyjski.

Bohaterem tej historii jest siedmioletni Amerykanin, który był zagorzałym Republikaninem, który z woli losu trafił do Anglii. Co więcej, nawet wiedząc, że jest panem z urodzenia, bohater prowadzi demokratycznie i przyjaźnie ze wszystkimi. Ten złotowłosy chłopiec pojawił się przed czytelnikami i przed swoim dziadkiem-lordem w czarnym aksamitnym garniturze, w krótkich spodniach, w koszuli z sznurowanym żabotem, a potem w ten sposób po ruchomych chłopcach z końca XIX wieku.

Sam fakt, że Zinaida Nikolaevna przymierzała podobny garnitur, który był dla niej wyjątkowo odpowiedni, zawierał element ironii i prowokacji. Portret Zinaidy Hippiusa Baksta wszedł do Galerii Trietiakowskiej w 20. roku. Wcześniej był w kolekcji Sergei Alexandrovich Kusevitsky, słynnego moskiewskiego kolekcjonera.

Kusevitsky był wybitną postacią w życiu artystycznym przedrewolucyjnej Rosji: wirtuozem kontrabasisty i dyrygenta. Dyrygent jest wyjątkowy. Jego program składał się głównie z dzieł współczesnych kompozytorów rosyjskich.

Dzięki niemu cały świat poznał muzykę Scriabina, Rachmaninowa, Strawińskiego i innych współczesnych kompozytorów.

Pochodzący z biednej rodziny Kusevitsky poślubił przedstawiciela bardzo bogatego kupca i patrona moskiewskiej dynastii Natalii Konstantinowej Uszkowę. Zorganizował Rosyjskie Towarzystwo Muzyczne w związku z posagiem, w którym po raz pierwszy pojawiły się dla niego partytury współczesnych kompozytorów rosyjskich. Siergiej Aleksandrowicz był niestrudzonym popularyzatorem muzyki rosyjskiej.

Kontynuował gromadzenie i popularyzację działań po emigracji. Już na Zachodzie zaczął kolekcjonować kolekcję, pomagając rosyjskim artystom emigracyjnym. W szczególności złożył zamówienie na dekorację domu w Paryżu Natalii Goncharowej, która ogromnie pomogła jej finansowo.

W swojej bostońskiej orkiestrze mieszkał jako sekretarz, znajomy w moskiewskim patronie i kolekcjonerze, Henrietcie Leopoldovnie Girshman.

Kolekcja jego precyzyjnego ustawienia i wysokiej jakości prac.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)