Bukiet kwiatów – Adolphe Monticelli

Bukiet kwiatów   Adolphe Monticelli

Oryginalna technika i szczególny związek z kolorem – to właśnie wyróżnia pracę Monticellego. Nawet bez uciekania się do złożonych codziennych scen lub krajobrazów, używając przykładu zwięzłej martwej natury, można „rozłożyć” technikę mistrza. „Bukiet kwiatów” zawiera główne cechy manier – ciemne tło, jasna kolorystyka głównej fabuły i spontaniczna technika.

Artysta użył tylko czystych kolorów, nie mieszając ich, bez tworzenia płynnych przejść. Jednocześnie nakłada się je ostrymi krótkimi, nierównymi pociągnięciami z dużą ilością farby. Z tego powodu obraz błyszczy i migocze.

Nic dziwnego, że jego technikę porównano z kamieniami szlachetnymi, które są rozdrobnione i rozproszone na płótnie.

Bardzo trudno jest dokładnie zobaczyć, które kwiaty są obecne w wazonie, z wyjątkiem tego, że pomarańczowe kwiaty mają mniej lub bardziej wyraźne kontury. Reszta prezentowana jest tylko w kontrastowym zestawieniu kolorów, z którego wybity jest czerwony akcent i musujące śnieżnobiałe. Obraz robi duże wrażenie – jest to rzadki przypadek, kiedy niezwykła technika mistrza wprowadziła wyjątkową dynamikę i różnorodność do nudnej statycznej martwej natury.

Ponadto artysta pozostał prawdomówny – to, co zazwyczaj przyciąga nas w bukietach kwiatów, jest umiejętnie odciśnięte na płótnie – niezwykła gra kolorów i ich połączenie, zmieszane w bukiecie.

Współcześni nie zgadzali się z metodami i sposobem Monticellego, chociaż miał swoich wielbicieli. Van Gogh i Cezanne byli bardzo przychylnie nastawieni do pracy „preimpresjonisty” Monticellego.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)